YAZARLAR

DİĞER YAZILARI

Cevahir KUL

HAYALLER...

Bugün sizlerle bir yolculuk sırasında tanıştığım hoş sohbet bir kadının (ismi bende kalsın) benimle paylaştığı hayallerini ben de sizlerle paylaşmak istiyorum....
Bir yerlerde okuduğu bu sözleri söyleyerek başladı anlatmaya; "Herkes gibi benim de hayallerim vardı, hep kendime sakladığım. Gerçekleşip gerçekleşmeyeceğinin bir önemi yoktu ama hayal işte kurmadan olmuyor. Hayallerimi kimseyle paylaşacağımı tahmin bile edemezdim..."
Biliyor musunuz, bu sözleri ilk kez okuduğumda herkesin yaşamında istemeden yaptığı birçok şeyin olduğu ve bunu kimseye söyleyemediğini düşündüm.
Malum bu bir yaşam ve yaşamımızın birçok evresinde salt söyleyemediğimiz için kendimizi zorunlu hissederek bir sürü iş yapmışızdır, okumak, çalışmak, yemek yapmak, evlenmek, çocuk sahibi olmak gibi, hayallerimiz haricinde. Gerçekleşmesinin mümkün olmadığı hayaller kurmuş, mümkün olduğu halde gerçekleşmeyen hayallerin de olduğunu unutmamak gerekir...
Çocukken hiç oyuncak bebeğim olmadığı halde bir bebeğe özlemim olduğunu söyleyebileceğimi sanmıyordum.
Hayallerim vardı herkesin olduğu gibi ama ben hep kendime sakladım. Gerçekleşip gerçekleşmeyeceğinin hiç önemi yoktu, zaten hayal değil miydi? Hayallerimi de bir başka kişi ile paylaşabileceğim hiç aklıma gelmezdi...
Yaşamımda hiç gitar görmemiştim, ama kendimi hep gitar çalarken düşünürdüm.
Masalların gizli kahramanı olarak hayaller kurar, bir serçe kuşunun üzerinde yedi kat yerin altına iner, yedi kat yerin üstünde uçardım.
Bazen pamuk prenses olur 7 cücelerle piknik yapar, bazen kırmızı başlıklı kız olur nineme elma götürürken kurtlardan kaçar, bazen de Külkedisi olur kurtarıcı prensimi beklerdim.
Öyle çok hayal kurardım ki, hayal dünyasının assolisti gibi hissederdim kendimi. Bir çocuktan başka ne beklenir ki, öyle değil mi?
O zamanlar yaşadığımız köyde yol yoktu. Hatta hiç yol yoktu. Kış gelince kar yol dediğimiz patikaları kapatırdı, üç ay, beş ay kendi kaderimizle baş başa kalırdık. Hayallerimde köyden kasabaya, kasabadan şehre giden kenarları yemyeşil ağaçlarla dolu yollar, bir de kendime üç tekerlekli bisiklet yaptım, kocaman çın çın diye öten bir de zil taktım. Sonra o yeşil ağaçlar arasındaki yolda bisikletimle turlar attım, balonlar uçurdum...
Karadeniz'in çılgın, hırçın dev dalgaları sahili döverken ben bir tepeye oturur o kocaman köpüklü dalgalar arasında takalarımı yüzdürürdüm.
Tüm hayallerim kıyıdaki kayalıkları döverken, dalgaların havaya savrulan köpüklerinin arasında nasıl da uçuşurdu, gülümserdim kendi kendime hiçbir şeyim olmadığı halde, hayallerimde her şeyim vardı ve gökyüzünde uçuşan martılar eşliğinde türküler söyler mutlu olurdum...
Çocuktum, hayallerim vardı, anlatılmayacak kadar güzel...
Biliyor musunuz ben hayallerimi hiç kimse ile paylaşmadım, annem, babam ve kardeşlerim dahil..
Neden mi?
Korktum, ya hayallerimi çalarlarsa diye, çocukluk işte, kimin ne işi olurdu ki benim hayallerimle...
Sonra büyüdüm, genç bir kız oldum yine hayallerim vardı, okumak ve iyi bir meslek sahibi olabilmek üzerine. Köyde ilkokulu, kasabada teyzemgilin yanında ortaokulu bitirdim...
Hayalimde kasabada liseye giderken, elimde kitaplarım yanlardan sarkan iki örgülü saçlarım olacaktı....
Olmadı, hayallerim artık tükeniyordu...
Babam "artık genç kız oldun, okulu da bitirdin artık zamanı geldi" diyerek beni dayı oğlu ile evlendirdi, şimdi boyları beni geçen iki kızım ve bir oğlum var. Kendim için hayallerim sona erdi ama çocuklarımın geleceği için yine hayaller kuruyorum ve onlar için kurduğum hayaller gerçek olacak inanıyorum...
Ha bu arada çocukken kurduğum hayallerimi artık çocuklarıma anlatıyor, onların kıssadan-hisse çıkarmalarını sağlıyor mutlu oluyorum...
Öyle güzel bir muhabbetti ki sormayın yolculuğun nasıl geçtiğini ikimizde fark etmedik...
Garajda otobüsten indikten sonra elini uzattı sizi tanıdığıma çok memnun oldum hoşça kalın Betül Hanım dedi ve kalabalığa karışarak gözden kayboldu.
Ve, bu güzel yolculuğun tadı damağımda kaldı, bir dahaki yolculukta bu güzel kadınla tekrar karşılaşmak hayaliyle, sizlerin de hayallerinizin gerçeğe dönüşmesi dileğiyle,
Sevgiyle kalın...

 

HAYALLER... RUHU YAKALAMAK... ELEŞTİRMEK... YALNIZLIĞI SORUYORLAR "ATALET" ABLA.... AH ŞU DİZİLER.... Kadın olmak... YAŞAM... Şairlerin Atası Şamanların hayatla ilgili sözleri Hüzün ki en çok yakışandır bize Yazarın Tüm Yazıları