YAZARLAR

DİĞER YAZILARI

Kenan ÖZTÜRK

Bizim haftamız bitmiyor ki…

2-8 Kasım, Lösemili Çocuklar Haftası’ydı.
            Haftayı dolu dolu geçirirken, özellikle çalışmalarımız okullarda yoğunlaştı.
            Konumuz hep lösemiyle mücadelede sorumluluklarımız.
            Sosyal yaşamda bu konu asla gündemden düşmemeli.
            Bir öğretmenimiz, "Lösemiyle ilgili okulumda çığ gibi büyüyen projenin mimarı, tek bir öğrencimdi" demişti bizlere. Bu tespit, sorumluluğumuzun hangi boyutlarda olduğunu gösteriyor. Anlatılanların sadece bir kişi tarafından dikkate alınacağını bilsek dahi bunu asla küçümseyemeyiz.
            Lösemiyle mücadelede çalışmalarımız elbette haftalarla sınırlı değil.
            Kasım ayının ilk haftası, son haftası hiç fark etmiyor.
            Hafta öncesinden başlayan tempomuza dönelim isterseniz.
            Şehit Tunç Fidaner İlkokulu’nda peş peşe iki bölüm haline dönüştürdüğümüz konferansta buluştuk öğrencilerimizle. Minik öğrencilerimizin bizleri zorlayan, hatta kendi seviyelerini de aşan soruları bizleri şaşırttı desem yeridir. 
            Arkasından Tülay Başaran Anadolu Lisesi’ndeydik. Anlattıklarımızın pür dikkat dinlenmesine tanık olunca 'Evet bu konuyla ilgili bilgi açlığı var ve bu eksiklik giderilmeli" dedik.
            Çocuklarımıza okullarda ısrarla anlattıklarımızın bu binada kalmamasını söylerken;
            "Söylediklerimizi lütfen evlere, çevrenize taşıyın. Hatta akşam anne ve babanızı 'siz hiç kan verdiniz mi?' diye sorgulayın" dedik.
            Tülay Başaran'da bir öğretmenimiz; "Konuları öyle birbirine bağlayarak anlattınız ki, bizi kendi kendimizle yüzleşmek zorunda bıraktınız" dedi.
            Biz anlatalım bireyler 'biz neler yapabiliriz?' sorusunun karşılığını kendileri bulmalı.
            Löseminin en ağır darbesini yememize rağmen, insanın mutluluğu yakalayabileceği yönleri öne çıkarıp, umutları zirveye taşımak istiyoruz.
            Hafta içi futbol aktivitesini amaca ulaşmada araç olarak değerlendirelim dedik.
            Ağızlarımızda maske elimizde pankart ile çıktık Atakum DSİ içindeki çim sahaya.
            DSİ 7.Bölge Müdürlüğü ve Emniyet çalışanlarının sahaya çıkarken ellerindeki pankart duygu yüklü ve tüm çocukları kucaklıyordu.
            "Bizim Çocuklarımız Onlar, Bizim Evlatlarımız"
            Ablasının iliğiyle şifa bulan Trabzonlu Ertuğrul kendisini konuk eden LÖSAM derneğimizin ay yıldızlı bayrak ve flamasını her iki takım kaptanına takdimi ayrı bir jest oldu.
            Lösemili Çocuklar Haftası’na girmişiz, hafta bitmiş.
            Gelecek haftada öğrencilerle buluşmaya devam.  
            Bu uğurda bizim haftamız bitmiyor ki.

Yirmi beş yıllık “MEŞALE” Ablanın hayat kurtaran iliği Unutmamak unutulmamak… Öğretmenime uzanan “Menfur” el Bizim haftamız bitmiyor ki… Doktorun da böylesi… 35 yıl sonra gelen anlamlı buluşma Mutluluk dileklerimiz Samet’e… “Artık köyümüzün yolunu öğrendiniz” Lösemiyi yenen görme engelli kızımız Yazarın Tüm Yazıları