YAZARLAR

DİĞER YAZILARI

Necdet UZUN

Umudu kaybetmek!..

Bu millet; yabancı ellerin tezgahlarından çıkan kahpe oyunlardan çok çekti...
Kimi anası ve babası kimi evladı kimi kardeşi kimi de sevdiklerini kaybetti bu hain senaryolarda...
Emperyalist odaklarca bir merkezden yönetilen ve farklı adlarla ortaya çıkarılan terör kuklaları çoluk çocuk demeden binlerce masum insanı katletti...
Şehitler verdik...
Gazilerimiz var...
Ne o acıları ne de hainleri unuttuk!..
Ya bu ülke için yürekleri çarpan insanların başına gelenler?...
Kimileri düzmece belgeler ve yalancı tanıklarla kurgulanan "kumpas davalar" sonucunda, haksız yere hapis yattı...
Kimileri, gizli ellere attırılan iftira yüklü manşetleri onur meselesi yapıp, canına kıydı...
"Ergenekon'un kasası" denilen adamın cenazesini belediye kaldırmıştı oysa!..
Aynı kumpası bu ülkenin başbakanına kuran gözü dönmüş işbirlikçiler, 15 Temmuz darbe girişimiyle demokrasiye el koymak istedi...
Destan yazan bu millet, o gece de ölümü yendi aslında...
Şehitler verdik...
Gazilerimiz oldu...
1960 ihtilalinden 15 Temmuz darbe girişimine kadar, bir darbe iki muhtıra ve bir de yeni ifadeyle darbenin "postmodern"ini yaşadık...
Halkın seçtiği hükümetler yıkıldı...
Partiler kapatıldı, siyasetçiler, bilimadamları ve gazeteciler yıllarca hapis yattı...
"Normale döndük" derken, ülkenin önünü kesmek isteyenler yeni senaryolarla karşımıza çıktı...
Bu ülkede neredeyse her evde ya bir şehit ya da şehit yakını var...
Gaziler de öyle...
Hangi demokratik bir ülkede, Türkiye'deki kadar siyasetçi, asker, bilimadamı, polis, gazeteci-yazar ve işadamı faili meçhul cinayetlerde hayatını kaybetmiştir?..
Onların yaptıkları görevler, ülke için ortaya koydukları düşünceler ve yazdıklarına bakıldığında, bu cinayetlere "Faili meçhul" demek mümkün mü?..
Hangi ülkenin aydınları, diri diri yakıldı?..
Hangi ülkede, bebekler kundaklarında ve annelerinin karnında vahşice katledildi?..
Bunları hatırlarken, hafızam bulanıyor; sadece sarsılıyorum...
Çünkü bizler acılarla büyüdük!..
Bir olduk, diri olduk; güçlendik!..
Ve hep bu acıların bir gün biteceği umuduyla yaşadık!..
Yeni yılın ülkem başta olmak üzere tüm dünyaya barış, huzur ve kardeşlik getirmesi için “umutlarımızı hiç kaybetmeyelim” diyorum...

Ah dilim!..Samsun'un ibresi...FOTOĞRAFLAR...Caiz değil ama...Keşke daha çok olsa...Neden olmasın ki?..Erdoğan'ın gelişi...İFTİRALARA HAZIR MIYIZ?Alma mazlumun ahını...Sistem böyle işleyince...Yazarın Tüm Yazıları