YAZARLAR

DİĞER YAZILARI

Kenan ÖZTÜRK

Sevgilerimle Genetik Annen

İki çocuklu anne tanıdım.
                Kendisi kadar başka anneleri de düşünen.
                Çocukları kadar başka çocukları da düşünen.  
                Beraber gülmenin anlamına inanan.   
                Çaresizliğe teslim olmak istemeyenleri gördükçe…        
                O çırpınışlara sırtımı dönemem diyen bir anne.  
               “Belki birine can olabilirim” dedi.
                İlk yaptığı Kızılay’a üç tüp kan vermek oldu.
               “Belli olmaz günün birinde bana görev düşebilir” diyerek.  
                Aylar sonra arandığında hem sevindi, sevindiği kadarda üzüldü.
                Üzüntüsü ciddi bir hastalıkla mücadele eden birisi için aranması, sevinci ise iliğe ihtiyacı olan kişiye hayat verecek olmasıydı.  
                Öğrendi ki iliğe ihtiyacı olan bir bebek.
                Üzülmenin ve sevincin birbirine karıştığı duyguları yaşadı.
                Bedenindeki iliği vermesi için davet ettiler kendisini.
                Davete tüm bedenimle buradayım diyerek koşarak gitti.
                Nakil olacak bebek İstanbul’da, İstanbul’a gelir misiniz? Diye soruldu.
                Tereddütsüz uçağa atladığı gibi iliği vereceği hastaneye ulaştı.
                Bir yaşındaki çocuğa ilik veren o anne ile konuştuk.
                -“Nasıl bir duygu Melike Hanım?”
                -“Bir insana hayat vermek. Yaşayan bilir, tarifi o kadar zor ki…”
                -“İki çocuğunuz varken, bir bebeğe umut oldunuz.”
                -“Sanki üçüncü bir evlat sahibi gibi düşünüyorum kendimi.”

                -“İlik vermekten insanlar korkuyor?”dedim.
                -“Küçük bir korku benimde vardı. Bağışçı olunca hangi yolla ilik vereceğinizi beyan ediyorsunuz. Ben damardan vereceğimi söylemiştim. Yalnız hastanın çocuk olması nedeniyle belimdeki leğen kemiğinden alınması gerektiği söylendi, kabul ettim. Genel anesteziyle leğen kemiğimden iliğimi aldılar. Vücudumun ilik alındıktan sonra gerekli iliği yeniden ürettiğini biliyordum. Kesinlikle korkulacak bir durum yok. Anestezinin etkisi geçtikten sonra yürüyerek hastaneden çıktım, aynı gün uçağa binerek Samsun’a döndüm.”
               “Yeniden iliğinize gerek görülürse…”
               “Sorun değil, damardan veya belden her an hazırım.”
                Her kim olursa birine hayat vermek, birilerini mutluluğun zirvesine taşımak.
                Melike Hanım’ın hayata tutundurduğu bebeğe ise seslenişi şöyle;
                “Sevgili Genetik İkizim;
                İki sene sonra seninle tanışabilirmişiz. Senin şanslı ve güçlü birisi olduğunu hissediyor, altıncı hissime güveniyorum. Bence ben senden biraz daha şanslıyım. Beni aradıklarında ne kadar mutlu olduğumu tahmin bile edemezsin. Bence böyle güzel bir şeyi Allah (C.C) sadece sevdiği kullarına nasip eder. Bu yüzden şanslıyım. Seni seviyorum, en kısa zamanda görüşmek üzere… “
                “Sevgilerimle Genetik Annen”

Bektaş'tan Çambaşı’na doğruLösemiyi yenen umutlarımızBektaş yaylasından izlenimlerBektaş yaylasına doğruGiresun Kümbet yaylasındanSamet'e verilen ilikBana da ilik gerekirseNakilden çıkan BatuhanAynı kaderi paylaşanlarLösemiye bir tokat da Talha’dan…Yazarın Tüm Yazıları