n
n n O günden, helikopterin dağa çarptığı ve on yedi aslan parçasının hayata veda ettiği geçen cumartesinden beri Mehmet Akif Ersoy’un “ His yok, hareket yok, acı yok… Leş mi kesildin? / Hayret veriyorsun bana… Sen böyle değildin./ Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz? Kendin mi senin, yoksa ümidin mi yüreksiz?” Diyen dizeleri dilimden düşmüyor. O milletine şaşıyordu, ben kendime şaşıyorum. O milletine sitem ediyordu ben kendime siteme diyorum.
n n
n n Ben böyle değildim? Biz böyle değildik. Vatan evladının ateşi hangi eve düşerse düşsün beni de yakardı, bizi de yakardı. Bir evden çıkan feryatlar vatanı boydan boya dolanır her yürekten yeni bir ses alarak bir kasırga olurdu. Onlar, yüzler, binler şehidin aziz naaşı sel olur sonsuzluğa akardı. Her şehit bizi birimize biraz daha kenetler, bizi millet yapardı.
n n
n n Bana, sana, ona, bize ne oldu? Ne oldu da artık şehitlerimizin ateşi giderek daha az yüreğe düşüyor? Ne oldu da anaların, bacıların, eşlerin ve evlatların feryadı daha az yankı buluyor?
n n Acaba bunda giderek sıradanlaşan ve giderek kendi halkından barikatlarla ayrılan/korunan bürokrasinin günah savma törenlerine dönen cenaze namazlarının halka kapatılmasının bir rolü var mı? İhanetin kendi ölüsüne düzenlediği cenaze törenlerinin, kurduğu taziye çadırlarının karşısında sus pus olanların bu halkın kendi evladının cenazesinde getirilen tekbirlerden ya da son derece masumane sloganlardan duyduğu rahatsızlığın bu hissizleşmedeki payı nedir, merak edilmeye değmez mi?
n n
n n Kurtulma azmindeki süreksizlik ya da ümitlerdeki yüreksizliğe ne demeli? Nasıl bir azimdir ki bu gelgeçtir ve nasıl bir ümittir ki bu yüreksizdir? Nerede görülmüştür süreksiz bir azmin ya da yüreksiz bir ümidin ve insanın kazandığı? Nasıl bu hale geldik? Yoksa baştan beri böyleydik de kendimizi ve birbirimizi mi kandırıyorduk?
n n
n n Üzgünüm, şaşkınım; imdadıma yine Akif yetişiyor. Aynı şiirde yapılması gerekeni de “Karşında ziya yoksa, sağından, ya solundan/ Tek bir ışık olsun buluver… Kalma yolundan./ Alemde ziya kalmasa, halk etmesin, halk!/ Ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk.” Diyerek yine o anlatıyor.
n n
n n Bir ışık bulmak sağdan ya da soldan ve yoksa da eğer halk etmek ve asla yolunda geri kalmamak… Aziz şehitler ve şehitlerin şairi Merhum Akif nur içinde yatsın. Onlar bu toprakta yattıkça bu topraklar hep Türk vatanı olarak kalacaktır. Azmim sürekli, ümidim yüreklidir.
n