Ârif ana derler ki kân ola / Ma’rifet âleminde ummân ola
Gedâlara lütfeylemek kaidedir sultânâ
Gönül Çalab’ın tahtı Çalab gönüle bahtı
İki cihan bedbahtı kim gönül yıkar ise
Düşmüşüm aşkın od’una tâ ezel
Kendi düşen ağlamaz vardır mesel
Aşksızlara verme öğüt, öğüdünden alır değil
Aşksız adam hayvan olur, hayvan öğüt bilir değil
Mal sahibi mülk sahibi / Hani bunun ilk sahibi
Mal da yalan mülk de yalan / Var biraz da sen oyalan
Halka fetvâ verirsin, ya sen niçin tutmazsın
İlm okumaktan garaz kend-özünü bilmektir
Kend-özünü bilmezsen bir hayvandan betersin
Tutmaz olur tutan eller
Çürür şol söyleyen diller
Sevip kazandığın mallar
Varislere kalır bir gün.
Selam ve sevgi ile…