Devletin; şehidine
ve gazisine sahip
çıkması,
bu vatan toprakları
üzerinde
farklı senaryolarla
operasyonlar
yapmaya kalkışanların
hevesini kursağında
bırakacak,
bir milli duruştur...
Düğüne gider gibi askere giden
bu ülkenin evlatlarına,
Allah korusun ama
şehit ya da gazi olduğunda
geride kalanlara
devletin sahip çıkacağını
bilmek,
huzur ve cesaret verir...
Devlet; insanın
huzur ve refahı için
canını veren
kahramanların
alilelerini
maddi ve manevi
koruduğunda, zaten
büyük devlet olur...
Sözü, Tunceli de teröristlerce şehit edilen
Cumhuriyet Savcısı Murat Uzun un
adının Samsun Adliye Sarayı na
verilmesine getirmek istiyorum...
Genç yaşta, kahpe kurşunlara
hedef olan Cumhuriyet Savcısı
Murat Uzun un adının
yaşatılması,
ülkenin zor koşullarında
adaleti tesis etmek için
fedakarlıklara katlanan
başta yargı mensuplarına
bir vefa mesajıdır...
Şehit adlarının
cadde, sokak ve kurumlara
verilmesi, aynı zamanda genç nesillerin
bilinçlenmesini sağlayıp,
onlara geçmişte yaşananları
hatırlatarak,
milli şuurlarının
gelişmesinde etken
olacaktır...
Birileri çıkıp, Ben öldükten sonra
diye başlayan cümlelerle itirazlarda
bulunabilir...
Oysa her canlı ölümü
tadacaktır...
Mesele, öldükten sonra da
onur ve gururla anılmaktır...
Birtakım uygulamalarla
zaman zaman yanlışlıklara
sürüklenerek eleştirilen devletin
bu vefası, bütün çocuklarını
aynı sevgiyle kucaklayan ve birini diğerinden
ayırmayan
baba özelliğini
ortaya koymaktadır...
Bunun anlamı da
güven ve huzurdur...