Dilenmek bizde yoktur.
Hele hele Karadenizlilerden dilenenlere ben hiç tanık olmadım.
Karadeniz’de dilenenler var.
Son zamanlarda Suriye’den gelenleri dilenirken görmek, inanın rahatsız ediyor.
Hani Türkiye bu Suriyelilere kucak açmıştı?
Onların yaşamını üstlenmişti?
Her birine maaş bağlanmıştı?
Ya söylenenler yalan.
Ya da insanlar dilenmeyi alışkanlık haline getirmiş.
Bu olabilir mi?
Bence zayıf bir ihtimal.
Bu dilenenler, bana göre elini-kolunu sallayarak Türkiye’ye girenler.
Hatta kayıtlarda bile olmayanlar.
Başlarının çaresine bakanlar.
İş bulup çalışamayınca, dilenmek zorunda kalanlar.
Oldu mu?
Şüphesiz olmadı.
Hesap-kitapsız iş olmaz.
İyi niyetle bir şeyler yapmak isterken, kötülük yapmış olursun.
Ne olacak bu Suriyelilerin hali?
İş istiyorlar, verilmiyor.
İş vermek isteyenlere aba altından da sopa gösteriliyor.
İzin aldınız mı, diye.
Suriyeliler Türkiye için büyük sorun oldu.
Bu sorunun çözümü konusunda kimse gereğini yapmıyor.
Mevcut sorun da her geçen gün büyüyor.
Mübarek Ramazan ayındayız.
Bu ayda komşumuz, dindaşımız olan.
Ülkemize sığınmak zorunda kalanlara yardımcı olmak zorundayız.
Yardım ederken, bir plan-program doğrultusunda olmalı.
Bugün iki milyonu aşan Suriyelilere kucak açtıysak, gerektiği biçimde olmalı.
Görüntüler ne yazık ki öyle değil.
Her köşe başında dilenenleri gördükçe rahatsız oluyorum.
Hele hele o küçücük çocuklarıyla dilenmeleri.
Küçücük çocukların yalvarmaları yaralıyor.
Belediyelerimize de büyük görevler düşüyor.
Hiç olmazsa Ramazan boyunca onların aç kalmalarını önlemeliler.
Her bir ailenin geçim şartları irdelenmeli.
Yakışan yapılmalı.
Bugün insanlara bu zulmü yaşatan sözde Müslüman ülkeler bence Müslümanlıktan bihaber.
Dinimizde insana eziyet yoktur.
Bu hallere düşürmek de.
Kısacası; Allah ıslah etsin.