İçim kan ağlıyor...
Ne yazacağımı bilemiyorum...
Klavyenin tuşları bana, ben onlara bakıyorum...
Sırdaşım harfler, birdenbire yabancı kesildi karşımda...
Parmaklarım istemeden gidiyor tuşların üzerine doğru...
İçimdeki öfkenin kurbanı tuşlar...
Bu akşam kendimi hiç sevemedim...
Memleketin hali neyse ben de öyleyim...
Nereden başlasam?..
Görsel Servis Müdürümüz Seyhan Demiri çağırıyorum...
Köşe yazımın yerine başka bir haber almasını istiyorum...
Gündemde Yoğunluk var...
Herkes gibi ben de burnumdan soluyorum...
Dün, Gazeteciler Cemiyetinde iftar yemeğimiz vardı...
Bu ruh haliyle iftara gidiyorum...
Meslek büyüklerimizin sıcaklığı, kardeşlerimin sevgisi
içimdeki umutları yeşertiyor...
Bitmemişiz daha, varız demek ki diyorum...
O zaman yapacak çok işimiz olmalı...
Sohbet sırasında bu çıkıyor ortaya...
Hemen alıyoruz kararı; Bandırma Vapurunun yanında,
bölücü terörü lanetleyecek bir eylem planlıyoruz bugün...
Cemiyetimizin genlerinde var bu başkaldırış...
Cemiyetimizin 1 numaralı üyesinin Hasan Tahsin olması boşuna değil...
Bu cemiyet, terörü ve İtalyayı kınamak için Samsunda onbinlerce kişiyi bir araya getirmiş bir organizasyonun sahibi...
İçim açılıyor birden...
Eylem adamıyız ne de olsa...
Hepimizin tek yürek olduğunu bir kere daha görüyorum...
Ve bugün Bandırma Vapurunun olduğu alanda,
bu millete ihanet edenlere karşı sesimizi yükseltmek için buluşmaya söz veriyoruz...
Şimdi daha iyiyim...