Seçimler bitti.
Hükümet kurma çalışmaları başladı.
13 yıldır art arda pek çok seçim kazanan AKP, ilk kez seçimi ve tek başına iktidarı kaybetti.
“Yoksulluk, yolsuzluk ve yasakları” ortadan kaldırıp her türlü vesayete son vermekle övünen, çalışmalarını “çıraklık-kalfalık-ustalık” dönemlerine ayıran AKP, en son %52 oyla “Büyük Usta” sını cumhurbaşkanı olarak “saray”a çıkardı.
7 Haziran’da 10 seçmenden 6’sını karşıya geçiren neydi pekala:
En az üç çocuk, kürtaj cinayettir, sokakta gülmeleri münasip değildir, kılık kıyafetlerine karışılması, hamile kadınların sokakta gezmesinin uygun görülmemesine kadınların tepkisi,
4+4+4 ile eğitimin içeriğinin dinselleştirildiği, 40 bine yakın yöneticinin usulsüz görevden alınması ve bu uygulamanın Danıştay’da iptal edilmesi,
“Darbe yapacaklardı!”diyerek onlarca üst düzey askerin tutuklanması; sonra da “paralel yapı bizi yanılttı” diyerek polislerin ve yargıçların tasfiyesi,
Gezi Parkı’nda iktidarın keyfi uygulamalarına tepki gösteren gençlere saldırılması, olayların bütün yurda yayılması, tepkilerin darbe girişimi olarak değerlendirilmesi;10 gencin kurşunlarla sopalarla öldürülmesi, dönemin başbakanının polise kendisinin emir verdiğini söylemesi,
Sosyal medyanın yasaklanmak istenmesi,
17-25 Aralık’ta yolsuzlukla suçlanan bakanların yargıya gitmelerinin Meclis’te iktidar tarafından engellenmesi,
“Çözüm süreci” çalışmalarının “Masa falan yok, Kürt sorunu da yok!”diyerek durdurulması,
Yapılanları eleştiren gazetecilerin iki kez müebbet hapis istemiyle mahkemeye verilmesi,
Bütün bu uygulamalarıyla AKP’nin gittikçe otoriterleştiğine dair kaygıların artması,
“Tek adam” korkusuna dönüşen başkanlık tartışmaları…
Seçmenlerin % 60’ının AKP’ye karşı oy kullanmasına neden oldu.
Başbakan Davutoğlu : “Güç zehirlenmesi yaşadık, şımardık ve kibirlendik!”diye özetledi durumu…