Her eğitim-öğretim yılının
başlangıcında,
aynı şeyleri
duymaktan
gına geldi
desem,
yeridir...
Önce kayıt parası ile
başlar söylemler...
Milli Eğitim bakanları,
Yasak der,
zorlama olmadığını
söyler; ama
okulun bazı
ihtiyaçlarının
bu paralarla
karşılandığını
bilir...
Sonra, gönüllü bağış
olur, bu kayıt parası...
Okul yöneticileri
ve öğretmenlerin
dertleri vardır...
STK lar, sendikalar
eğitimcinin
sıkıntılarını sıralar...
Bu dönem,
okul müdürlerinin
durumunun
dışında yeni bir şey
yoktur...
Herkes kendi açısından
haklıdır da hiç kimse
bunca imkan içinde
eğitimde başarı oranının
düşmesinin
nedenlerini
sorgulamaz!..
Genel anlamda
değil, iller arasındaki
başarıdan
söz ediyorum...
Samsun u
geride bırakan illerdeki
öğretmenlerin,
velilerin
sıkıntıları başka mıdır?..
Çuvaldızı devlete
batırırken,
iğneyi de
ucundan da
olsa kendimize
dokundurmamız
gerekmez mi?..
Küçük ilçelerde
kendi çabalarıyla
mucizelere
imza atan
öğretmenlerin
başarı öykülerine
bakıyorum da
Yapılınca oluyormuş
diyorum...
Eğer gerçekten
başarmak istiyorsanız;
bir yolu ve yöntemi
mutlaka vardır...
İstemiyorsan da
mazereti bulursun!..
Bir zamanlar,
damları akan,
öğrencilerin
getirdiği
odunla
sınıfları ısınan
okullarda
mucizeler
yaratan
o öğretmenleri
hatırlayın lütfen!..