Kar.
Havada beyaz ve hafif billurlar biçiminde donarak yağan s buharı.
Yıllar sonra da olsa kelimenin tam anlamıyla doyduk.
Toprak da.
Su-elektrik olarak dönecek inşallah.
Karla birlikte hayat felç oldu.
Ulaşım çoğu yerde durma noktasına geldi.
Okullar kapandı.
Hiçbir önlem alınmadığı ortaya çıktı.
Samsun merkezde bulvarlarda dahi ulaşım durdu.
İlginç manzaralar oluştu.
Kara özlem duyanlar, soluğu boş alanlarda aldı.
Kimileri kartopu oynadı.
Kimileri de kardan adam yaptı.
Yağan kar öyle abartılacak türden değil.
Değil ama bir kaşık suda boğulduk misali çileler çektik.
İş bilmezlerin önlem alamayışı karşısında.
Bizim çocukluğumuzda müthiş kar yağardı.
Saçaklardan yerlere buz sarkıtları uzanırdı.
Komşular arası ulaşımın sağlanması bile yeterliydi.
Kentlisi-köylüsü kar önlemi alırdı.
Hem de o günün koşullarında.
Günümüzde mevcut imkanlar varken önlem alınamaması, kelimenin tam anlamıyla beceriksizliktir.
Bu beceriksizlik ülkenin dört bir yanında kendini gösteriyor.
Televizyonların ana haberleri memleketimizden ilginç beceriksizlik manzaralarıyla dolu.
Şehirler arası yer yer kesintilere uğradı.
Havaalanlarımız hava ulaşımına kapandı.
Olağan mı?
Bence değil.
Kırk yılda bir kar yağacak hayat felç olacak.
Olacak şey mi?
Şüphesiz olmamalı.
Yılın 7-8 ayı kar yağan ülkelerde ulaşımın durduğu haberlerine tanık olanınız var mı?
Olamaz.
Çünkü onlar önlem alma becerisine sahip.
Yaşam biçimine kolaylıklar sağlayabiliyor.
Her türlü olumsuzlukları bertaraf edebiliyor.
Ya bizdeki durum?
Sormayın!