n
n n “Pardon bakar mısınız?”
n n Baktım!.
n n Yemyeşil gözlerinde çayır çimen yeşilliğinde bir ferahlık…
n n “Sizi tanıyorum ben.” dedi.
n n Ahude bir hanımefendiydi.
n n Simon Bolivar Bulvarı nda kırmızı Işıkta bekliyorduk.
n n “Pardon hatırlayamadım!” dedim.
n n “Tiyatro bölümünden öğrenciniz .” dedi.
n n “Evet hatırladım. Bana kültür Ersin lakabını takan öğrencilerdensiniz. ”
n n “Ben takmadım hocam Ünal taktı.”
n n “Ünal kim?”
n n “Muhteşem Yüzyılda oynuyor ya, Kiraz Ağa rolünde.”
n n “Hatırladım. Peki neden taktınız bu lakabı?”
n n “Atatürk, kültür için ne demiştir diye sormuştunuz derste de bilememiştik! Onun için.”
n n “Öğrenebildiniz mi peki?”
n n “Tabi hocam öğretmiştiniz. Hem sanat için hem de kültür için. Hala da söylerim.”
n n “Ne söylersiniz?”
n n Türkiye Cumhuriyeti nin temeli kültürdür. Kültür okumak, anlamak, görebilmek, görebildiğinden mana çıkarmak, düşünmek ve zekayı eğitmektir demiştiniz. Sağolun hocam.”
n n “Siz de sağolun.”
n n Kırmızı ışıkta beklerken:
n n “ Yine üniversitede misiniz hocam?
n n “Evet.”
n n “Ziyaretinize gelemedik hocam; evlendik çoluk çocuğa karıştık. İşten eve, evden işe. Bir de artık Ankaralı olduk. Samsun’a hiç gelemedik.”
n n “Sağlık olsun.”
n n “Haber Gazetesi nde köşe yazılarınızı okuyorum hocam, hep kültür-sanat üzerine yazıyorsunuz…”
n n “Gazete buraya geliyor mu?”
n n “Yok hocam interneten okuyorum.”
n n “Bildiğim kadarıyla 13 bin tirajlık bir gazete Haber Gazetesi.”
n n “Samsunlular Derneği ne geliyor hocam.”
n n “Evet”
n n Kırmızı ve sarı ışık birlikte yanıyordu…
n n “Hocam çok şehit veriyoruz son zamanlarda bunun üstüne de yazılarınız olmalı bence.” dedi.
n n Yeşil ışık yandı. Araçlar geçti.
n n “Şehitlere hakkını helal ettirmeliyiz.” dedim.
n n “Evet hocam.” dedi.
n n Yaya figürlü yeşil ışık yandı.
n n Karşıya geçerken:
n n “Gelmiyor musunuz hocam?” dedi.
n n “ Beni de buradan şimdi alacaklar.” dedim.
n n “Sizi gördüğüme çok sevindim hocam Samsun’ a geldiğimde mutlaka ziyaretinize geleceğim.”dedi.
n n “Beklerim…” dedim.
n n “İyi günler hocam.” dedi.
n n “İyi günler.”
n n Koşarak caddeyi geçti.
n n Yolun karşısında kendisini bekleyen eşinin koluna girip gözden kayboldu.
n n O an, önümde sivil bir araba durdu.
n n Arabayı kullanan Gaziler Dernek Başkanı kapıyı açmış “Buyur abi” diyordu.
n n Arabaya bindim.
n n Şehitlerimiz için yazı yazmamı isteyen öğrencime“ÖNCE VATAN” adlı tiyatro oyununun çalışmalarına gitmekte olduğumu söyleyemedim.
n n Köşk e doğru giden yolda seyir halindeydik.
n