Eğitimimizde 20’nin üzerinde öğrenme ve öğretme modeli görülmektedir.
İlginçtir ki bunların hemen hemen tamamı yabancı patentlidir. Tarih boyunca sanki bizler hiç öğrenmedik ve öğretmedik.
Tüm eğitim uzmanları, geriye dönüp hiç bakma zahmetine katlanmadı. Öğrenme ve öğretme modeli olmayan bir toplumun kültürü ve bilimi zaten olmaz.
Bir milletin geçmişi ve kendine olan özgüveni, ancak bu kadar karartılabilir ve yok edilebilir.
Batı öğrenme ve öğretme modellerini öğrenemeden medreselerde (okullarda) bizler bunun yöntemlerini ortaya koyduk. Öğrenme ve öğretme modellerini ders kitabı olarak medreselerde okuttuk. İşte bunlardan biri 13.yüzyılda İmam Burhanuddin Es-Zercuni’nin “Ta’lim’ül Müteallim (İslamda Eğitim ve Öğretim)” adlı kitaptır.
19.Milli Eğitim Şura’sında program çalışması yapacaklara bu kitaptan birkaç örnek vermek isterim. O diyor ki: “Ders okumaya yeni başlamış kimseler için dersin miktarı, iki defa okuyunca öğrenecek ve ezberleyecek kadar olmalıdır. Bundan sonra her gün buna bir kelime ilave edilmelidir. Çünkü bu şekilde ders ne kadar uzarsa uzasın azar azar çoğaltılınca iki defada okumakla ezberlenmesi, öğrenilmesi mümkün olur. Dersin miktarını zaman geçtikçe artırmalı. Başlangıçta ders uzun olursa bu şekilde öğrenci bu uzun dersini öğrenebilmek için 10 kere okumaya ihtiyaç duyarsa, başlangıcında olduğu gibi sonunda da aynı şekilde 10 kere tekrar ederek o dersi öğrenmek durumunda olacaktır. Zira öğrenci dersini kavrayabilmek için 10 defa okumayı adet haline getirince, bu alışkanlığı kolay kolay terk edemez. Bu alışkanlığı terk ettiği zaman dersini öğrenebilmek için daha çok çalışması gerekecektir.
Bir atasözünde şöyle söylenmiştir: “Ders bir harf ise tekrar bin olmalıdır.” (sayfa 144. Ter: Seyfeddin S. Oğuz)”
Bu satırlar birinci sınıf çocuklarına yüklenemeyecekleri ağır çantaları yükleyenlere ithaf olunur.
Selam ve sevgi ile…