Tecrübe ve kazanımlar yaşanarak elde ediliyor.
Neredeyse her gün yaptığımız gözlemler, karşılaştığımız olayların düşündürdükleri, yaşadığımız ortamların bizlere hissettirdiği hüzünler, sevinçler…
Tüm bunlar zamanla kazanca dönüştürülebilir.
Ne insanlar tanıyoruz...
Çözemediğimiz problemlerde ufkundan, bilgisinden yararlandıklarımız.
Bunaldığımızda bizi rahatlatan iyimser bakış açılarına sahip olanlar.
Düşünceleriyle, kazanımlarıyla topluma gönül kapısını daima açık tutanlar…
Bu noktada asıl kazançkazanımların sergilenmesi ki, hayat paylaşımlarla anlam kazanıyor.
İlmek ilmek göz nuru akıtılarak kazanılan acı-tatlı tecrübeler gerçekten çok değerli.
Yaşam sadece fiziksel ihtiyaçların giderilmesi değil. Tek başına yaşamanın hayal edilemeyeceği dünyamızdaki sorumluluklarımız o kadar çok ki günümüzde bu sorumluluklarımızın alanını tespit edebilmek dahi güç.
Baş döndürücü gelişmeleri takip etmekte zorlandığımız sağlık alanındatıp, hasta sahiplerinin bakış açılarına, düşünce ve duygularına büyük önem veriyor.
Hayatınızın normal seyrinde aniden 'Lösemi ile mücadelenin başındasın.' cümlesine muhatap kalmanın tahribatını düşünebiliyor muyuz? 'Neredeyim, ne yapmalıyım, nasıl yol alabilirim, bu mücadeleyi yaşayanlar neler yapmıştır?' sorularının karşılığını aradığı zor, sıkıntılı bir süreç.
Bizler sekiz buçuk yıl lösemiyle mücadele ettiğimiz dönemde edindiğimiz tecrübeleri, topluma pozitif anlamda aktarabilmenin, hasta ve yakınlarına bir nebze de olsa umut verebilmenin arayışındayız.
Bazen gereğinden fazla büyütülen, insanı endişelendiren karamsar düşünceler, dışarıdan desteklenerek, paylaşılarak rahatlıkla aşılabiliyor.
Hayatta tüm bireylerin başkalarıyla paylaşabilecekleri donanımları, fikirleri, katkıları mutlaka vardır. Sıkıntıya düşene sahip çıkacak olanlar, yine benzer sıkıntıları yaşayanlar oluyor çoğunlukla. Burada bize düşen ise insanların bu süreçten olumsuz etkilenmelerini en aza çekebilmek, onların morallerini mümkün olduğunca üst düzeyde tutabilmek ve hepsinden değerlisi onlara yalnız olmadıkları hissini verebilmektir.Lösemiyle mücadelede bugünkü rolümüz bu.
Bir öğretmenimiz çocuğuna lösemi teşhisi konma aşamasında bizleri neredeyse kurtarıcı gibi görüp, paylaştığımız düşünceleri önemsiyorsa, herkesin toplumla paylaşacakları vardır diye düşünüyoruz.
Hayatta tüm kazanımlar toplumsal kaynaşmayla elde ediliyor. O sosyal yapı içinde kazanılanları zamanı gelince iade etmektir ideal olan. Tecrübelerin paylaşımıyla toplumsal mücadelede başarıya daha kolay ulaşılacaktır.
Paylaşımların cömertçe sergilendiği bir dünya böyle bir dünyada yaşamak hepimiz için daha güzel; hedefimiz bu olsun.
Kalın sağlıcakla.