Türkiye Gazeteciler Cemiyeti parti grup başkan vekillerine dün ‘Medyanın Sorunları ve Çözüm Önerileri’ni içeren rapor sundu.
Gerekliydi.
Hatta geç kalınmış bir karar.
Vurgu yapılan özellikle son 10 yıl.
En fazla kan kaybedilen dönem.
Herkesin kendi medyasını yaratmaya çalıştığı dönem.
Böyle bir dönemde, sayısız sorunlar haliyle olacak.
Çözüm haliyle gerekecek.
Rapor 15 sayfadan oluşuyor.
Yayın yasakları.
Akreditasyon uygulaması.
Çalışma yaşamına dair sorunlar.
Erişim engelleme kararı.
Terörle mücadele kanunu.
İç güvenlik paketi.
Gazetecilerin işsizlik sorunu.
Gazetecilerin sendikasızlık sorunu.
Gazetecilerin tutuklanması.
Önemli başlıklar bunlar.
Raporda yer alan bazı tespit ve öneriler başlıklar halinde şu şekilde:
Yargı.
Sansür ve yasaklar.
İşsizlik ve Basın İş Kanunu.
Ele alınıp, çözüm bulunur mu bilemem.
Bilebildiğim çözüm bulunamaması halinde hepimizin büyük zarar göreceği.
Bu nedenle çözüm kaçınılmaz olmalı.
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti bunu gerçekleştirirken, Samsun Gazeteciler Cemiyeti de gazetelere ilan vererek önemli bir konuya değindi.
Cemiyete yapılan şikayetlere ilanda yer verildi.
Basını kullanarak Samsunlu işadamlarını tehdit edenlerin bulunduğunu belirtti.
Şantajcılara karşı mücadele edilmesi gereği üzerinde durdu.
Böylesi durumla karşı karşıya kalanların 155’i veya Samsun Gazeteciler Cemiyeti’ni aramalarını önerdi.
Camianın adını lekeleyen bu tür art niyetlilerin teşhir edilmesi gerektiğine ilanda yer verdi.
Kısa bir süre önce bu konuya değinmiştim.
Özellikle haber sitesi adı altında kötü niyetlilerin, şantaj yoluyla nemalanmaya çalıştıklarına dikkat çekmiştim.
Son zamanlarda haberciliğin varlığından bihaber insanların türediğine yer vermiştim.
Gazetecilik zor bir meslek.
Her önüne gelenin yapabileceği bir iş değildir.
Eğitimi sınırsız bir meslek.
Gazeteciyim, diyerek ortaya çıkmakla gazeteci olunmaz.
Olduklarını sananlar şantajı bir parçası görür.
Foyası çabuk çıkar.
Bu böyle biline.