Son yıllarda yapılan mitinglere şöyle bir bakın...
Özellikle de memur mitinglerine...
6–7 il toplanıyor...
Ama rakamlar neredeyse bini aşmıyor!
***
Üstelik mitingler konfederasyon şemsiyesinde yapılıyor...
Onlarca sendika...
Yönetimleri kurulları...
Denetim kurulları...
Temsilcileri...
Toplasanız...
Miting alanlarındaki kalabalıklardan daha fazla eder.
***
Bu görüntüler de ortaya koyuyor ki...
Sendika yöneticilerinin bir bölümü bile miting alanlarına gelmiyor...
Ya üyeler...
Sendika yöneticilerinin haklarını savunuyoruz dedikleri...
Onlar piknikte!
***
EH memurun sendikacılığı...
Şimdi yok olan, yok edilen işçi sendikacılığına benzemiyor...
Şimdi kalmasa bile...
Akıllarda o eski sendikaların mitingleri geliyor!
Meydanlar hınca hınç dolu!
Tüm siyasi partilerin mitinglerinden daha heyecanlı...
Daha kalabalık...
Daha ateşli!
***
Eh tabi memur da haklı...
Kimi Konfederasyon başkanı...
Kimi Genel Başkan yaptılarsa...
İşçi memur bir şey kazanmadı ama...
İşçinin, memurun seçtikleri siyasette kendine koltuk buldu.
Kim bölge başkanı, sendika başkanı olduysa...
Ya milletvekili adayı oldu...
Ya da belediye başkan adayı...
***
İşçinin ve memurun sendikacıya inancı kalmadı...
Çünkü...
Siyasete girenlerin hiçbiri...
Kendisini oralara getirenlerin ihtiyaçları yerine...
Genel başkanlarının emirlerine kulak astı...
Böyle olunca da...
İşçi ve memur...
Piknik yerine mitinge gidip...
Kimseyi ceylan derili koltuklara taşımak için ter dökmüyor!