Şehrimizdeki bazı kurumlardan öyle haberler geliyor ki...
Öyle iddialar kulaklarımıza çalınıyor ki...
Duyunca...
Allah o kurumlarda çalışanların yardımcısı olsun! demekten kendimizi alamıyoruz.
***
Mesela...
Bir bakıyorsunuz kısa bir süre önce göreve başlamış kurumun müdürü...
Şikâyetler, adam kayırmalar had safhada...
Kendisine iletilince...
Hepsini çözeceğim diyor...
Sonra...
Eskisinden daha beter!
***
Bir yanda ilçe hemşehriciliği...
Diğer taraftan sendikal kayırmalar...
Baskılar, mahkemeler, sürgünler...
Sendikasını değiştirmedi diye sürgüne gönderilen alt yöneticiler...
Sanki koskoca kurumu, müdür sıfatını taşıyanlar yönetmiyor da...
Sendikacılar yönetiyor.
***
Yine bakıyorsunuz...
Aynı kurumda, çalışanlar adeta işkence altında...
Yönetici sıfatı verilmiş bazı kişiler, devletin memuruna açıyor ağzını, yumuyor gözünü...
İş yükünde torpilli olan korunuyor...
Kiminde şahsi akçeli işlerin torpilinden söz ediliyor.
Kurumda kazan kaynıyor!
Müdür koltuğunda oturanlar...
Kazanın altındaki ateşi yanına çekip...
Oh ne de güzel ısınıyorum! diye keyif çatıyor!
***
Devletin memuru...
Kurumun küçük yöneticilerinin insanlık dışı uygulamalarından...
Torpille korunanlar nedeniyle artan iş yükünden...
Anlayışsız vatandaşın, sürdürürüm tehdidinden...
Üst kademe yöneticilerinin kurumla ilgisizliğinden...
Tehditlerden, sendikal baskılardan...
O kadar yılıyor ki...
İnsanlığından vazgeçiyor neredeyse!
***
Huzurun olmadığı yerde, verim olmaz!
Devlet bir takım insanlara...
Makamı, mevkiyi, fazla maaşı...
Yönetsin, huzuru sağlasın, verimi artırsın diye veriyor!
Ama o koltuklarda oturup...
Her şeye gözlerini yumuyorlarsa...
Onun üzerindekiler de bu rezaletleri sadece seyrediyorsa...
Bu bir yerden patlak verir!
Ve herkes, hakkına düşene razı gelir!