Gabardan gelen acı haber, yüreğimize bir ateş gibi düştü...
Dün bütün Türkiye şehitler için ağıt yaktı...
Tüm Türkiyenin tepkisi farklıydı...
Bir tek onların kılı kıpırdamadı...
Onlar kim mi?..
Onlar, bu ülkenin tüm nimetlerinden yararlanıp, bu ülkede birinci sınıf insan muamelesi gören ve bu ülke vatandaşlarının ödediği vergilerle maaşlarını alan DTPliler...
Onlar, Türkiyeyi AB süreci içinde demokratikleştirme çabaları içinde görünüp, bu ülkeyi bölmek isteyenler...
Onlar Fransız, onlar Alman, onlar Amerikalı...
Ateş, elbette düştüğü yeri yakıyor. Acı, bizim acımız...
Onlara ne?..
Bu şehitler insan değil mi?...
Bir güvercin için dünyayı ayağa kaldıranların bu acılar karşısında sesleri çıkmıyor...
Maskeler düşmüştür artık...
Bu ülkenin insanlarının sabrı taşıyor...
Ayrımız, gayrımız yok dedik. Ama, anlamadılar...
Ancak bu millet, onların anladığı dilden konuşacaktır...
Hem de öyle bir konuşacaktır ki, bunların hesabını öbür dünyaya bırakmadan soracaktır...
Yeter artık!..
Bugün kendi şehrimizde bir şehidimizi daha toprağa vereceğiz...
Haydi gösterelim onlara... Bu şehit bizim evladımız, bu şehit bizim kahramanımız... Öyleyse onu son yolculuğuna coşkulu kalabalıklarla uğurlayarak tepkimizi ortaya koyalım...
Şimdi oturma zamanı değil, teröre ve teröristlere lanet okuma zamanıdır...