n
n n Bu ülkede dün ya da bugün kim teröristlerle masaya oturmuşsa, kim onları adam yerine almışsa vahim bir hata yapmıştır. Kürt açılımının gerekçelerini analar ağlamasın diye sunanlar ne yazık ki anaların ağlamasını engelleyememiştir. Aksine anaları ağlatan bu kanlı süreci yeniden başlatmışlardır. Çünkü Habur da teröristlere davul zurna çaldırmak, son yıllarda yapılan en büyük bir yanlıştı. Şehitlerimize rağmen bu yanlışın ısrarla devam ettirilmesi ise çok büyük bir duyarsızlıktı. Şimdi biz bunun faturasını, milletçe en ağır şekilde ödüyoruz. En çok da bu faturayı asker ve polisimiz ödüyor... Gün geçmiyor ki, şehit vermeyelim. Gün geçmiyor ki, güvenlik kuvvetleri arkadan vurulmasın. Silahlar mermi yağdırıyor, bombalar patlıyor, mayın tuzakları can alıyor, kalleş terör korkunç yüzünü her yerde arsızca çıkarıyor... İşte bu yüzden canımız yanıyor, içimiz acıyor. Ama sadece canımız yanmıyor, canlarımız da sonsuzluğa bir bir yitip gidiyor. Nice güneşler batıyor, şimdi bunun farkında mıyız? Şimdi bu şehitlerin vebali kimin boynuna. Bu ağır vebali kim kaldırabilecek? Askerlerimizin ve polislerimizin katili sadece teröristler mi?
n n
n n Bingöl Karlıova da 16 Eylül 2012 günü saat 09.45 te polis midibüsüne uzaktan kumandalı patlayıcı ile saldırı düzenleyen PKK lı teröristler olay yerinde 8 polisimizi şehit etti, 3 ü ağır olmak üzere 9 polisimiz de yaralandı... Bu korkunç olay, tarifi zor büyük acılar bıraktı. 8 şehit polisin ilk cenaze töreni Malatya da yapıldıktan sonra şehitler memleketlerine Türk Bayrağı na sarılı tabut içerisinde gönderildi. Bu 8 polisimiz, kimseye düşman değildi. Bu ülkenin bölünmesini ve parçalanmasını isteyen karanlık güçlerin hedefindeydiler. Ne acıdır ki, kendi vatan topraklarımızda acımasızca katledildiler. Katil ya da katiller aslında 8 polisimizi değil, kendilerini havaya uçurdular. Bu olay bir insanlık suçudur. Bu olay insanlık adına utanılması gereken bir katliamdır. Şüphesiz büyük acılar yaşıyoruz. Anneler, eşler, babalar, çocuklar, kardeşler ağlıyor... Kan ve barut kokusu ülkemize ve insanlarımıza yakışmıyor. Bu acıdan kendisine mutluluk payı çıkaran zavallı teröristler ve yandaşları, gerçekten mutlu olabiliyor mu? Ölümden mutlu olunur mu? Aslında bu ölümler, bu şehit cenazeleri hepimize büyük bir acı veriyor. Bu ülkenin güzellikleri, bu ülkenin nimetleri bu ölümlerle engelleniyor. Ülkemiz insanları çoğu zaman varlık içinde yokluk çekiyor. Bu terör belası yüzünden refah kapıları kapanıyor, yeni sefalet kapıları açılıyor... Şimdi 8 polisimizi daha şehit etmekle kim hangi savaşı kazandı,kime hangi ufuklar açıldı? Bu kadar acımasız, bu kadar insanlıktan yoksun olunur mu? 8 polisimizin daha kanına girmek hangi dengeleri değiştirecek ya da kimin daha güçlü olduğunu gösterecek? Bu kadar insanlıktan çıkmaya ve bu kadar aşağılık olmaya gerek var mı? Ama terör gerçeği bu...Yüreğimize de bu acı gerçek yüzünden ateş düşüyor!Yazık oluyor...
n n
n n Şüphesiz patlayan her silahın, her bombanın bir katili var. Gerçek katil bombayı ya da silahı patlatan mı? Katil kim? İşte asıl sorun gerçek katili bulamamak ya da görmezden gelmek. Doğrusu her terör olayı canımızı yakıyor, yüreğimize tarifsiz acılar bırakıyor. Artık gerçek katilin yakasına yapışmak zorundayız. Sıra sıra şehit cenazeleri kaldırmak istemiyoruz. 8 polisimizin katili, sadece teröristler mi? Bunu bilmeye hakkımız var... Çünkü biz bu ülke ve bu bayrak için can veriyoruz.
n n
n n Şehitlerimize Allah tan rahmet, yakınlarına sabır diliyorum. Şehitlerimiz nur içinde yatsın. Hepimizin başı sağolsun...
n