‘ŞAH’A DOĞRU!..

n

n

n Bonnie Bee Diyor Ki;

n

n Gönül Ne Gezersin Seyran Yar Ne de

n

n Alemde Her Şeyin Var Olmayınca

n

n Olura Olmaza Dost Deyip Gezme

n

n Bir Ahdine Bütün Yar Olmayınca

n

n Şah HATAYİ

n

n

n

n Geçtiğimiz şu bir kaç gün benim için oldukça hareketliydi.

n

n Neresinden anlatmaya başlayayım hiç bilmiyorum.

n

n Yine her zamanki gibi başlangıç noktasına kısa bir dönüşle Erdebil de

n

n başlayan yeni güne merhaba diyelim.

n

n Üç gün önce Bazergan sınır kapısında dolanırken güzel bir tesadüf oluyor, Tahran a gidecek olan VIP otobüsüne denk geliyorum.

n

n Autobus yolcuları birr kenarda bekleşirken ben de ‘aga ranende’yi, yani şoförü bularak benim için de bir yer olup olmadığını soruyorum.

n

n Yokmuş, otobüs doluymuş.

n

n Ben de gurbet ellerde hem bir başına hem de bir kadın moduna girerek ısrar ediyorum.

n

n Şoför ellerini havaya kaldırıyor ve ‘bekle bekle, burada bekle diyor.

n

n Sabırla bekliyor ve kendime tek kişilik bir koltukta yer buluyorum.

n

n Halbuki, artık biliyorsunuz ben bu merzin her bir köşesini çok iyi bilirim.

n

n Taksicilerini, para bozan dövizcilerini, içinde yaşanan telaşları, gelmeleri, gitmeleri..

n

n Evet, ne diyordum, otobüsün orta kapısının tam karşısındaki koltuğa gömülmüş, muavinin buzluğa yerleştirdiği su şişelerinin gürültüsü arasında kitabımın sayfalarını çevirmeye başlamıştım bile.

n

n Xxxxx

n

n Hava nasıl güzel, nasıl ‘isti’ydi, yani sıcaktı.

n

n Güneş ve rüzgar ikilisi gök yüzünde dolaşırken otobüsün camından dışarı bakmaya başlıyorum.

n

n Kavak ağaçlarını bir bir geçiyoruz.

n

n Sarı vadi ortasında hızlıca ilerlerken ‘Küçük ve Büyük Ağrı’ artık görünmez olmuştu.

n

n Türkiyede saat şu anda 14.00 ama burada tam bir buçuk saat ilerideyiz.

n

n Yarın ayın 15 i olacak.

n

n Devlet memurlarının kalbi küt küt atarken ben Erdebil’de olmanın heyecanıyla güne başlayacağım…

n

n Xxxxx

n

n Ayın 15 i...

n

n Ucu bucağı yokmuş gibi ilerlediğimiz bu yolda sürekli durdurulmalar, aramalar ve saatler alan valiz kontrolleri artık geride kalıyor.

n

n İran ın 31 eyaletinden biri olan Doğu Azerbeycan ın merkezi Erdebil deyim.

n

n Hava çok serin.

n

n Burada Feyzi ailesinin ‘gonak I, yani misafiri olmanın keyfini ve heyecanını yaşıyorum.

n

n Anne, baba, gelinler, bacılar, gardaşlar hep bir aradayız.

n

n Azeri Türkçesi’nin yanı sıra İstanbul Türkçesi’nden ve Farsça dan

n

n nağmeler ortak dilimiz oluyor.

n

n Nasıl eğleniyoruz!..

n

n Şeyh Safevi Hata-i ziyaretimi, Şorabil Gölü’nün yakamozlarını, şehir gezintilerimizi, Sareyn Kaplıcalarını ve Serdabe Şelalesi, Yavsemen in ‘gezi günlüğü’ne eklenirken

n

n Erdebil de, Şah İsmail in memleketinde, gün yeni bir güne de merhaba derken. ben de sizlere hoşçakalın diyorum.

n

n Khoda hafez, khoda negahdar!..

n

n

n

n -Şah İsmail Aramgahı / ERDEBİL

n

n -Erdebil, yaylaları, suları, dağları, gölleriyle, tıpkı Karadeniz gibi!..

n

n

n