Samsun’da trafik var mı?
Daha doğrusu düzen-sistem var mı?
Bana sorarsanız yok.
Zira bu kentin her sokağı bir başka felaket.
Düzeni bozmak için ne gerekiyorsa yapılıyor.
İşin ilginç yanı izin de veriliyor.
Bazı önlemler alınmaya çalışılıyor.
Nasıl katlettiğimizi görünce şaşırmamak elde değil.
Biz sistemden anlamayız.
Biz sistem varsa bozarız.
Böyle mi yetişkin?
Sanmıyorum.
Samsun’da birçok cadde ikiye bölündü.
Trafik akışının aksamaması için o caddelerin ortasına plastik direkler kondu.
Sonuç?
Kısa ömürlü oluyorlar.
Yerle bir ediliyorlar.
Sonra da her iki tarafına araçlar park edilip trafik zorlaştırılıyor.
Hatta kapatılıyor.
Olacak şey mi?
Olmamalı.
Ama oluyor.
Dün, Kiliseye 50 metre mesafedeki bulvar köprüsü altındaki rezaleti görünce, ‘Pes’ dedim.
Köprü altı her iki tarafına park edilmiş.
Ortadaki geçit trafiğin her iki yöne açık olması nedeniyle tıkandı.
Sürücüler birbirlerini suçlamaya başladı.
Her an kavganın çıkma olasılığı vardı.
Araya girenler oldu.
Sakin olunması istendi.
Sonra da sırayla araçlara geçiş sağlandı.
Çözüm müydü?
Asla.
Bu karışıklıkta bir tek polis de yoktu.
Bu köprü trafiğe çift yönlü olarak açık.
Hayret doğrusu.
Trafik Samsun’un önemli sorunları arasında bulunuyor.
Özellikle büyük caddelerin kenarları rant için otoparka dönüştürüldü.
Hem de yasal olmayan bir biçimde.
Deve misali neremiz doğru ki?
Düzeni bozuyoruz.
Sistemi de.
Sonrasında ağlaşıyoruz.
Rol yaparcasına.
Yazık, çok yazık.