Dün, Sosyal Bilimler Lisesindeki
öğrencilerle gazetecilik üzerine sohbet ettim...
Türkiyenin sadece 7 ilinde bulunan bu okulda, 90 öğrenci öğrenim görüyor...
18 kişilik sınıflarda, dizüstü bilgisayarlar ve tepegöz bulunuyor...
Öğrencileri sınavla belirlenen okulun,
öğretmenleri de özel seçilmiş...
Yaygın ve yerel basın üzerine konuşurken, söz Fransa Parlamentosunun sözde Ermeni soykırımı ile ilgili kararının
basında bulduğu yere gelmişti...
Birçok yaygın basın organının,
Orhan Pamukun Nobel Ödülünü daha çok önemsediğini söylediğimde,
gözlerindeki tepkiyi hissettim...
Bir milyon Ermeni öldürüldü sözlerinin
ödüldeki etkisini konuşurken sesler yükseldi: O sözleri söylemeseydi, alamazdı.
Gençlerin tavrı hoşuma gitmişti...
Okuldan çıkarken, öğrencilerin Fransa Parlamentosunun aldığı kararı protesto eden bildirisini dinledim...
Bildiri okumakla kalmayan gençlerin elindeki bir pankart dikkatimi çekti: Avrupa iyiliğimizi istiyor, vermeyeceğiz...
AB karşıtı değilim ama milli ve manevi değerlerimizi bir kenara bırakıp,
bir sömürge gibi Avrupalı olmayı içine sindiremeyenlerdenim...
Gençler bir harika...
Sosyal Bilimler Lisesi Müdürü Dinçer Ateşe
duygularımı dile getirirken, öğrencilerin sadece bildiri okumakla kalmayıp, işyerlerine üzerinde Burada Fransız malı satılmıyor ibaresi yazılı kağıtlar astıklarını da öğreniyorum...
Araştıran, sorgulayan ve gerektiğinde tepkisini ortaya koyan gençlik...
Gururlanıyorum...
Bu gençler, Çevre Gününde bembeyaz giysilerle İstiklal Caddesinde Temizlik Kampanyası yapıp, toplum duyarlılığına katkı vermişler...
Kitap okuma alışkanlığı edindirmek için
çeşitli etkinlikler düzenlemişler...
Bu iş yoğunluğunda nasıl giderim? diye düşünürken,
şimdi ise İyi ki gitmişim diyorum...
Çünkü, bu memlekette güzel şeyleri görmek,
çirkinliklere karşı verdiğimiz
mücadeledeki direncimizi artırıyor da ondan...