İnsan yaşamında öyle günler vardır ki, o gün en özel bir gündür.İşte o özel günlerden biriside annelerimizin, anneler günüdür.Anneler günü annelerimiz için gerçekten özel bir gündür.O özel gün geldiğinde annelik duygusunun doğal bir sonucu olarak her anne mutlaka evladı ile kucaklaşmak , koklaşmak ve hasret gidermek ister.Ama bazen anne hayatta değildir, bazen de evlat hayatta değildir.Bu gerçekten insanın içini acıtan bir durumdur.Anneye evlat kokusu ,evlada ise anne kokusu cennet kokusu gibidir…Bunun farkında olan anneler ve evlatlar için elbette anneler günü çok özel bir gündür.
Şüphesiz şehit anneleri içinde anneler günü çok özel bir günüdür. Ama o özel gün geldiğinde şehit annelerinin özlemi tavan yapar.Onlar için anneler günü evde geçirilecek bir zaman dilimi değildir.Anneler günü sabahının ilk saatlerinden itibaren gidecekleri tek adres olan şehitliklere ve orada yatan evlatlarına koşarlar. Bu da o güne özel bir koşudur çünkü…Özlem gidermek için şehitlikler şehit annelerine bir sığınaktır.Şehitliklere koşmadan yaşama tutunmak mümkün olmuyor.Şehitlikte en özel bir gündür anneler günü çünkü…Bütün dünya o şehitliktir.O dünyada bir şehit annesi olmak kolay değildir.İşte o annelerden sadece birisidir Samsunlu şehit annesi Bedriye Hamlı.Anneler günü sabahının şehitlikteki ilk konuklarından olmak onun için bir ayrıcalık olsa da yüreğindeki acı ve hüzün bütün sevinçlerini süpürmüştür.Tarifsiz acılara yuva olan yorgun bir yürekle yaşama tutunmak şehit annesi için bir kader değilse nedir? O kaderin içersinde anneler günü gibi özel bir günde buz gibi bir mezar taşını evladım diyerek kucaklamak ve toprağını koklamak en ağır bir yüktür.Bundan daha ağır hangi yük vardır? Kaçımız o annelerden birisi olmayı isteriz? O annelerimizin neler yaşadığını gerçekten bilmiyoruz.Onun için rahat konuşuyoruz.Onların yüreklerinde taşıdığı acı ne kadar hissedilebilir ki?O insanlara acınızı paylaşıyoruz demekle o tarifsiz acı nereye kadar paylaşılıyor…Neşenin ve kahkahanın olduğu bir dünyada Bedriye anneyi görebilir miyiz?Hiçbirimiz göremeyiz…Bu yüzden işte o anneler en özel günlerinde bile şehitliklere koşuyorlar.Evlatlarına sevgi ve dua götürüyorlar.Oysaki, onlarında en tabii hakkı anneler gününde evlatlarına dokunmak ,onlarla kucaklaşmak ,onlarla koklaşmak ve evlatlarına ellerini öptürmektir… Bu da bir annenin insan hakkı elbet…O hak Bedriye annenin de hakkı değil mi?O hakkı gasp edilmişse Bedriye annenin ,bunda suçu günahı olanlar onun hakkını nasıl ödeyecekler.İşte o hak ödenmez..
İnsanlık var olmaya devam ettiği sürece, şehitlikte en özel gün anneler günü olmaya devam edecek.Bu gün var olan şehit anneleri ,yarın var olur mu bu bilinmez ama var oldukları sürece anneler gününde ilk koşacakları yer yine şehitlik olmaya devam edecektir.Çünkü onların evlatları onlara bir daha gelemiyor, bu yüzden o anneler evlatlarına geliyor.Acının en tarifsiz olanıyla dolu o yorgun yüreklerin hakkı ödenmez.Başta şehit annelerimizin olmak üzere tüm melek annelerimizin anneler günü kutlu olsun…Hiçbir annemiz ,hiçbir sebepten dolayı evlat acısı ile imtihan olmasın.