Ne oldum delisi insanlar vardır...
Nereden ve nasıl geldiğini unutan,
bilip bilmediğine konuşan...
Bunları tanımak kolaydır...
Görgü, malla ilgili değildir aslında...
Ama, kültür yoksunu olduklarından
sadece zenginlikleriyle vardırlar...
Oysa zengin olmak
başka bir şeydir...
Asalettir temel olan...
Bakın şöyle bir çevrenize....
Onur ve gurur yoksulu bu zavallıları
göreceksiniz...
Sonları malum elbette...
Yaradan, işini iyi yapıyor sonuçta...
Valerea Coxun öyküsüyle
baş başa bırakıyorum sizleri...
* * *
Kadın, havaalanındaki dükkanlardan birinden bir paket kurabiye
ve bir kitap alıp, kendisine oturacak bir masa buldu.
Yeni aldığı kitabına epeyce kaptırmıştı kendisini ama bir süre
sonra yanında oturan adamın cüretkar bir şekilde
aralarında duran kurabiye paketinden birer birer
kurabiye aldığını gördü. Kadın, Sabır... diye mırıldandı
ve kitabını okumaya çalıştı...
Adamın rahat ve umursamaz tavrı onu öyle şaşırtmış ve sinirlendirmişti ki, artık kendisini kitabına veremiyordu.
Kibar bir insan olmasaydım, morartırdım şu adamın gözlerini! Kurabiye paketine her uzanışında adam da uzatıyordu elini. Sonunda pakette tek bir kurabiye kalınca, adam son kurabiyeye
uzanıp ikiye böldü, yarısını ağzına attı, diğer yarısını da
kadına uzattı. Kadın iyice sinirlenmişti. Kapar gibi aldı
kurabiyeyi adamın elinden.
Aman Tanrım! Ne cüretkar ve ne kaba bir adam. Yemek için izin istemediği gibi, yedikten sonra da bir teşekkür dahi etmiyor!
Uçağının kalkacağı anons edilince, kadın eşyalarını
toplayıp çıkış kapısına doğru yürüdü. Dönüp bir kez
daha bakmak istemiyordu kurabiye hırsızına. Uçağa
biner binmez, keyfi kaçtığı için okumaktan vazgeçtiği
kitabına geri dönmek istedi yeniden. Çantasını açar açmaz
gözlerine inanamadı. Bir paket kurabiye öylece çantasında
duruyordu.
Bunlar benim kurabiyelerimse eğer, ötekiler de onundu ve paylaştı benimle her bir kurabiyesini!...
Özür dilemek için çok geç kaldığını anladı, üzüldü ama
çaresizdi. Kaba ve cüretkar olan Kurabiye Hırsızı
kendisiydi...
* * *
Bugününüz dünden daha iyi olsun. Mutlu ve huzurlu günler dileğiyle...