Sultan Ahmet’ten Nazım Hikmet’e Mevlana

n

n

n

n “Bahtiya, bendesi ol dergeh-i Mevlana’nın

n

n Taht-ı manide odur, Padişeh-i dünyanın.” (Sultan Ahmet)

n

n *** *** *** *** ***

n

n “Üstad Rumî!.. Benim toprağımı iksire çevir,

n

n Benim küllerimi alevlendir.

n

n Ben bir dalgayım ve onun denizinde kalacağım.

n

n Böylelikle parlayan inciyi,

n

n Kendime mal etmiş olacağım.” (Muhammed İkbal)

n

n *** *** *** *** ***

n

n “Burada yer gök ihtizaz, / Burada boş dönmek niyaz.

n

n Burada yoktur “ La” demek, / Konya Mevlana demek”.(A. Nihat Asya)

n

n *** *** *** ***

n

n “Derdime derman efendim, / Gönlüme sultan efendim,

n

n Sana feda can efendim, / Mevlana!...Aman, efendim!” (Halide Nusret Zorlutuna)

n

n *** *** *** *** ***

n

n “Eşiğine yüzüm sürsem, / El bağlayıp divan duram,

n

n Büyük lütfun eyle kerem, / Kabul et Allah aşkına!

n

n “Mevlana, Mevla’nın kulu, / Doğru Hakk’a gider yolu,

n

n Deryası rahmetle dolu, / Kabul et Allah aşkına!” (Aşık Veysel)

n

n *** *** *** *** ***

n

n “Muhabbet deryasında gönüllerin sesiyim,

n

n Allah’a giden yolda sevginin gözdesiyim.

n

n Ne güzel söz buyurdun, ey Hz. Mevlana:

n

n “Sağ olduğum müddetçe Kur’an’ın kölesiyim!” (M. Halistin Kukul)

n

n *** *** *** *** ***

n

n “Sararken alnımı yokluğun tacı. / Gönülden silindi neşeyle acı.”

n

n Kalbe muhabbette buldum ilacı./ Ben de müridinim işte Mevlana! (Nazım Hikmet)

n

n (Vehbi Vakkasoğlu-Aşkın Çağlayanı Mevlana’’dan).

n

n

n