n
n n Tanımazdım, adını bir internet sitesindeki gördüm. Bir televizyon programında “Türklüğümle iftihar etmem” demiş. Bir radyoda program yapar, bazı gazetelerde yazılar yazarmış. Kim olduğu da programda söylediği söz de önemli değil benim için. Türklükle övünmenin ilk şartı Türk olmak, ikinci şartı da o var oluşun şuuruna varmak. İnsan Türk doğmayabilir ya da Türk olarak yaratılmasına rağmen o yaratılıştan mutlu olmayabilir. Onun Türklükle iftiharından daha önemli olan Türklüğün onunla iftihar edip etmemesidir.
n n
n n Hanımefendi o programda başka laflar etmiş. Türkiye’nin güneydoğusundan bahsederken “O bölge Kürdistan diye adlandırılıyormuş. Şimdi böyle bir şey söylediğin zaman (sen bölücü müsün?) Halbuki Kürdistan diye bir yer var. 1921’deki ilk mecliste Kürdistan mebusları var” demiş. Eğer bunları bilmeden söylemişse büyük bir yanlışa, bilerek söylüyorsa daha da kötü, kuyruklu bir yalana imza atmış.
n n
n n Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde çok Kürt kökenli mebus, bakan ve hatta başbakan ve devlet başkanı oldu ama asla ve asla Kürdistan mebusu olmadı. Çünkü Türk idare taksimatında Kürdistan diye bir bölge Tanzimatçıların biraz da İngilizlerin telkiniyle yürürlüğe soktukları 1847-1864 yılları arasındaki uygulama hariç hiç olmadı. Dolayısıyla hiçbir meclisimizde de asla ve asla Kürdistan mebusu olmadı.
n n
n n Hanımefendinin “1921’deki” diye tanımladığı Meclis, 23 Nisan 1920’de açılan ve Milli Mücadele’yi yürüten İlk Millet Meclisi olsa gerek. O Meclis’te kimlerin ve hangi seçim bölgesini temsilen görev yaptığını öğrenmek çok kolay. Gerçeği öğrenmek isteyen namuslu aydınlar için TBMM tarafından yayınlanan Türk Parlamento Tarihi’nin üçüncü cildine bakmak yeter de artar bile.
n n
n n Gelelim şu “Kürdistan” meselesine. Evet, bir Kürdistan vardır ama hanımefendinin bize dediği gibi Türkiye’nin güneydoğusunda değil İran’ın güneybatısında, Huzistan’ın hemen altında, Irak’ın hemen yukarısındadır. Birazı İran’da birazı da Irak’tadır. Başlıca şehirleri Alani, Aliştar, Bahar Kalesi, Huftilan, Derbend-i Tac Hatun, Sultanabad-ı Cemcemal, Şehr-i Zor, Kirmanşah, Meydeşt ve Hersin’dir. Bahar Kalesi Selçuklular zamanında başkenttir. Sultanabad-ı Cemcemal ise Olcaytu döneminde kurulmuştur.
n n
n n Türkiye’nin güneydoğusu tarihte yerli ve yabancı kaynaklarda hep Turcmania/Türkmeniya/Türkmeneli (Türkmen ülkesi) olarak anılmıştır. O topraklar kadim Türk topraklarıdır. Bazı art niyetlilerin iddia ettiği ve bazı safların da inandığı gibi o coğrafyada Kürtlerin Türkleşmesi değil Türklerin Kürtleşmesi söz konusudur. O coğrafyadaki insanların çok büyük kısmının üstündeki Kürtlük cilasının altından saf Türklük ve Türkmenlik çıkar.
n n
n n Türklüğün birilerinin övmesine ihtiyacı yoktur. Onun tarihi şanla şerefle doludur. Tarihin övgüsü Türklüğe yeter.
n