Samsunda bazı öğrencilerin uyuşturucu kullandıklarına
dair duyumlar yeni değil...
Dilden dile dolanıp gidiyor...
Öylesine olaylar anlatılıyor ki, insanın aklı duracak gibi...
Bu duyumları, çoğu zaman Emniyet Müdürü Mustafa İlhan ile paylaştım...
Münferit bazı olayların varlığını kabul etti...
Ancak, yaygın bir kullanım olmadığında ısrarlıydı...
Benim dışımda da vatandaşlardan benzer yakınmalar almıştı...
Ama, şu sorunun yanıtını hiç bulamamıştı: Hangi okul?..
İlhan, vatandaşlarla yaptığı sohbet toplantılarında,
kendilerine yardımcı olunmasını istiyordu...
Öyle ya vatandaşlık görevini yapacaksan, söylemelisin?..
Sonra, kem-küm başlıyor tabii...
Bunun altında iki neden yatıyor...
Birincisi, kulaktan dolma bilgilerle konuşmak...
İkincisinde ise Söylersem başım derde girer mi?
düşüncesi...
Bu şehirde, hazır para kazanıp boş konuşan çok insan var...
Bence ikinci seçeneği dikkate almak gerekir...
Bu da vatandaşın devlete güven duygusudur...
Açığa çıkacağından korkan vatandaş, güvensizlik yaşadığı için susmak zorunda kalıyor...
Sorun zaten burada...
Bunu çözecek olan devletin kendisidir...
Eğer vatandaş kendisini güvende hissederse, zehir tacirlerini ihbar eder...
Okullarda durum söylendiği kadar vahim midir?..
Ben inanmıyorum...
Polisiye önlemler var...
Öğretmenlerin duyarlılıklarını biliyorum...
Bütün bunlara rağmen uyuşturucu baronları gençleri zehirlemenin bir fırsatını bulacaktır...
Var deyip gerçeği kabul etmek başka bir şey, sızmayı önlemek başka...
Bu tehlike, bütün gençler için...
Buna, bilip de susanların çocukları da dahil...