n
n n Okul paydosunda kız çocuklarımızın ettiği küfürleri duyunca kendimden, erkek olarak erkekliğimden utandım…
n n Ve sırf bu yüzde bu yazıyı bir şeyleri hatırlatma adına çaresizce kaleme alıyorum…
n n O nasıl cümle, o nasıl hakaret, o nasıl galiz küfürlerdir öyle aman Allahım …
n n Şüphesiz bütün genç kızlarımız böyle değil. Değil ama sayıları az da olsa, olmaması gereken eğer oluyorsa düşünmek lazım.
n n Küfrün bile bir raconu vardı. Bırakın küfür etmeyi, kızların yanında küfür etmekten utanır hayâ ederdi delikanlılarımız.
n n Kızlarımız mı, onlar kim olduklarını kendilerine neyin yakışıp yakışmadığını çok iyi bilirlerdi.
n n Ne de güzeldi ne de sahici kızlardı bizim zamanın kızları…
n n 70’li yılların hengâmesinde çocukluğunu ya da gençliğini geçirenler, 80’ler fark etmez, o yılların sadece kavga yılları olmadığını az buçuk hatırlarlar.
n n İnsan ilişkilerindeki samimiyeti, dostluklardaki içtenliği, sıcaklığı hala anlatabilirler. Saygı ve sevgideki seviye, her zaman övünülecek nitelikteydi. Unutmak mümkün değil.
n n Bizim mahalleli olmanın verdiği gururu kim unutabilir.
n n Kapı pencere karşı karşıya komşulukları…
n n Aşhanelerde pişirdiği yemekten “Bir tabak da komşuya götür” diyen ve gönderen mert Anadolu kadınlarını.
n n Derli topluydu bizim zamanın kızları. Utangaç oldukları kadar sadık ve cesurdular…
n n Bir türkü kadar hırçın, bir şarkı kadar kibardılar.
n n Ruhları; zarafetle işlenmiş el işi gibiydiler.
n n Beklenen ve bekleyen oldular hep…
n n En çok bu yüzden hüzün kaplıdır birçoğunun gözündeki ışıltı…
n n Kıyafetler onlara yakışırdı, hem güzel hem alımlıydılar. Oldukları gibiydiler, kıyafetin yakıştığı insandılar…
n n Gök gibi aydınlıktı yüzleri ve elleri, toprak gibi bereketliydi…
n n Hiçbir romanın kahramanı değildiler. Sevdiklerine aittiler, sevdikleriyle sevinip onlarla yüklendiler gam yüklerini…
n n Mahcup ve bir ceylan kadar ürkektiler…
n n Önündeki erkek geçmeden karşıya geçmeyen bir ahlaktı, duruş ve tavırlarıyla edep…
n n Lafını, oturup kalkmasını, ar edep bilen yaşlı-genç Ayşe bacıları, Fatma teyzeleri unutmak mümkün mü?
n n Okumuşu da öyleydi cahili de…
n n Mahallenin namus bekçisi bıçkın delikanlı yiğitlerini de unutmak mümkün mü? Mahallenin namus bekçisi, güvencesi delikanlılar…
n n “Ben” demeden “Biz” demesini öğrenmiş kızlarımızı, erkeklerimizi unutmak mümkün mü?
n n Alışverişteysen eğer hasbelkader yanında bulunana “ Bu da senin” diyen, ona da aldığından alan insanları…
n n Misafirsiz sofraya oturmayan dedeleri…
n n Büyük girerken ayağa kalkan küçükleri...
n n Hatırlıyor musunuz?
n n Şimdi vakit, talan vaktidir.
n n Ne kadar güzel yanımız varsa tek tek talan edilip tarumar oluyoruz…
n n Ne varsa, ne kaldıysa bize dair; talan etmenin, sokağa atmanın, o da yetmez ucuz muhabbetlerde harcama vaktidir.
n n Öyle ya medeni ve bir o kadar da mamur ve muasırız…
n n Bu küfürbaz genç kızlar, bizim çocuklarımız mı?
n n O kadar çok unuttuk ki hatırlayan beri gelsin.
n n Sağlıcakla kalın.
n
