Devlete borcunu ödeyenlere teşekkür bile yok.
Ödemeyenlere, ödeyemeyenlere formül üzerine formül.
Yapılan doğru mu?
Ne koparabilirsen kardır mantığı ile bakarsan doğru.
Doğru ama kötü örnek.
Hatta ödememeye teşvik.
Nasıl olsa torba yasa çıkar düşüncesiyle biraz olsun sıkışık olan ödemiyor.
Haliyle ödemeyenler çoğalıyor.
Kısa süre önce çıkan Torba Yasa ne denli ilgi gördü bilemiyoruz.
Ödeyebileceğine inananlar başvurularını yapıyor.
Kendilerinde ödeme şansı bulamayanlar ise şimdilik sessiz.
Doğal afetlerden zarar gören 109 bin çiftçinin tarımsal kredi borçları bir yıl ertelenecek.
Bir bakıma iyi.
Gelecek yıl eklenecek yeni tarımsal kredi borçlarıyla ödemeleri biraz daha zorlaşırsa kötü.
Ne de olsa iki yıllık ödeme bir yıla sıkıştırılacak.
Ödeyebilen ödeyecektir.
Ödeyemeyen ise umudu ileride çıkacak yasalara bağlayacak.
Gümrük ve Ticaret Bakanı Nurettin Canikli, borçlarını zamanında ödeyemeyen 91 bin esnafın 400 milyon liralık faiz borcunu tamamen sildiklerini açıkladı.
Uygulama, diğerlerinde olduğu gibi ana parayı kurtarma gayreti ürünü.
Ödeyenden söz edilmiyor.
Ödemeyenlere müjde, deniyor.
Gidişat geleceğe yönelik değil.
Bu sadece günü kurtarmadır.
Eğer, ödeme zorluğu çeken esnaf, sanatkar ve üreticilerimiz varsa ki; var.
Onların çıkış bulamadıkları sorunlarına çözüm bulunmalıdır.
Kazanan ve kazandığı ile ödeyebilen hale getirilmelidir.
Bu önlemler işlerine mi gelmiyor, bilinmez hiç ele alınmıyor.
Adeta muhtaç durumdan kurtulmaları istenmezcesine.
Türkiye’de geçmişin mirasıyla gün kurtarılıyor.
Nereye kadar?
Bana sorarsanız, fazla uzun sürmeyecek.
Pembe tabloların kara bulutla örtünmesi sonucu ortaya çıkacak hayal kırıklıkları çözüm üretmekten uzak kalanları zor durumda bırakacak.
Geçici çözüm yolları refahtan uzak tutar.
Sıkıntıları kronikleştirir.
Gerçek çözümden uzak tutar.
Yeni arayışları daim kılar.
Sonunda çare olamayanları bitirir.
Bu böyle biline.