Bülent Ecevit i seven de vardır sevmeyen de...
Ben sevenlerin tarafındayım...
Onun siyasetçi yanından çok
insan yanını sevdim...
Rahşan Hanımla küçük bir evde kurduğu partiyi
iktidara taşıyan sabır ve mücadele azmini sevdim...
Çalıp çırpma bilmeyen dürüstlüğünü,
duygu yüklü yüreğini sevdim...
Keşke siyasetehiç bulaşmasaydı...
Gazeteciliğini yapsaydı,şiirlerini yazsaydı...
Sevgiyi ve barışı bütün insanlığa anlatabilseydi...
Siyaset, herkesin harcı değil...
Dün dündür, bugün bugündür deyip,
geçmişe sünger çekebilmek...
Yani uzun lafın kısası vefasızlık; kalbi ölmüş
yalancı ve düzenbazların işi...
Ecevit in hayatından herkesin öğreneceği çok şey var...
Hele başbakanlığının son yıllarında başına gelen
ve hala aydınlatılamayan o karanlık günlerden...
Siyaseti yeniden dizayn etmeye kalkışan güçler
ve Ecevit in en yakınında pusu kurmuş ihanetler...
Keşke siyasete hiç bulaşmasaydı da şiirlerini yazsaydı...
Her dilden her dinden ve her renkten insana sevgiyi anlatan...
Ben Ecevit i sevdim...
Hayat mücadelesinde onurlu duruşlarıyla
tüyü bitmemiş yetim hakkı gözeten ve
yaratılını sadece Yaratan dan ötürü seven
herkesi sevdiğim gibi sevdim,saygı duydum...
Ölüm yıldönümünde
onu rahmetle anıyorum...