Karadeniz göç veriyor.
Göçün ilk nedeni işsizlik.
İşsizliğin giderilmesi için Karadeniz’de iş sahaları yaygınlaştırılmalı.
Bu yöndeki girişimler yetersiz.
Birkaç gündür bulunduğum Bursa’daki gelişmişlik bariz bir biçimde görülüyor.
Organize Sanayi Bölgeleri’ne sürekli yenileri ekleniyor.
Yatırımcıların tercih ettiği il olmuş Bursa.
Mevcut fabrikalara sürekli yenileri ekleniyor.
Mevcutları da sürekli büyüyor.
İşsizlik yok koca Bursa’da.
Her giden Karadenizli iş bulmuş.
İş bulanlar memleketimizdeki yakınlarını yanlarına çekmiş.
Çekmeye de devam ediyor.
Herkes iş sahibi.
Herkes mutlu ve huzurlu.
Ramazan dolayısıyla iftar sonrası hemşerilerimizle biraraya gelip sohbet etme imkanı bulduk.
Herkes işinden söz ediyor.
Memleketindeki durumu da acı bir gerçek olarak anılarıyla ortaya koyanlar hayli fazla.
Samsun’da tekstil işi yapan, geçmişte siyasette de önemli yer bulan bir dostum
anlattı…
Samsun’un değişime ihtiyacı olduğunu söyledi.
Bir anısını da anlatmaktan edemedi.
Bu dostum, “Samsun’dayken mağazama yüklüce mal getirdiğimde dedikodular yapılırdı. ‘Nereden buldu bu parayı? diyerek merak içinde kalırlardı. Eldeki malı satıp, yeni mal getirtmek gecikince de ‘Bak işi bitti. Malı kalmamış. İflas ediyor’ derlerdi.” diyerek göçe zorlayan etkenlerden biri olarak ortaya koydu.
Ardından da ‘Bursa’da kimse kimseyi takip etmiyor. Herkes işine bakıyor. Herkesin kazanmasını istiyor. Birbirine ihtiyacı olabileceği düşüncesinde. Ne kıskançlık var ne de dedikodu’ dedi.
‘Keşke, daha önceden Bursa’ya gelseydim’ diyerek devam etti.
Bursa örnek.
Bursa çalışana kazandıran olmuş.
Bu örnekten yararlanmak da mümkün.
Mümkün ama ne yazık ki günümüzde altyapı yok.
Üniversite için Samsun’dan ayrılan gençlerimiz dönmüyor.
Nedeni gelecek endişesi.
Kısacası Samsun var olan potansiyeli değerlendiremediği sürece göç verecek.
Sadece Samsun değil, diğer Karadeniz illeri de göç vermeye devam edecek.
Uyanma zamanı geldi, geçiyor.
Birliktelikle bunun üstesinden gelmek mümkün.
Haydi hayırlısı.
