Cami adı vermeyeceğim...
Pek çok cenazede aynı
olayı yaşadım çünkü...
Dün yine, bir dostumuzun
yakınının cenazesindeydim...
Yağmur, bardaktan boşanırcasına
yağıyordu. Cami avlusundaki cemaat
sırılsıklam olmuş,imamı bekliyordu...
Neyse imamı gördük sonunda...
Musalla taşının başına geldi,
yakasına takacağı
ses cihazıyla uğraşmaya başladı,
sonra sağına soluna baktı...
Safları düzeltti. Beğenmedi, bir daha uyardı...
Yağmurdan sırılsıklam olmuşuz,
cemaat homurdanıyor...
O sırada, Arkadaşlar safları düzeltelim bakın yağmur yağıyor diyorum...
Aslında, kızım sana söylüyorum,
gelinim sen işit, benim çıkışım!..
Saygısızlık yapmak
istemiyorum...
Neyse ki cenaze namazını kılıp,
helalleştik...
Avludan çıkanların
halini görünce,
bunu yazmalıyım dedim kendi kendime...
Bu resmen eziyetten başka
bir şey değil...
Kasıt yok elbette...
Ancak, çoğu kez bunu
yaşıyoruz cenazelerde...
Hep mi böyle?..
Aksi davranıp,
Yağmur yağıyor cemaati bekletmeyelim
diyenlere de çok rastlamadım...
Sanırım; bazıları camiden sarıkla çıktıkları için
yağmurun etkisini anlamıyor...
O yüzden aceleleri yok!..
Memleketin bunca sorunu varken,
benimki de dert mi yani?..
Öyle demeyin!...
İçinizden gerçekten de
dediğinizi duyar gibiyim!..
Değerli din adamlarımıza
bu köşeden lütfen diyerek,
bir hatırlatma yapmak istiyorum...