Toplumları var eden; onu ölümsüzleştiren en önemli unsur, insanının yetişmişlik seviyesidir. Hiçbir şey, insanın tinsel gelişimini tamamlamasından daha önemli olamaz. Algılama düzeyi gelişmemiş insanın, ne kendine ne de toplumuna bir yararı olur.
İnsanın ve toplumun mutluluğu, zihinsel gelişimin merhalesiyle orantılıdır. Kendi kendine bir şeyler yapan; bir sanat eseri vücuda getiren bir insanın mutluluğu sadece yüzeysel değildir. O düşüncenin ve hayalin labirentlerinde yol katederek başarıya ulaşır.Kendine saygısı ve sevgisi olan insan; diğer insanları da düşünür. Bireysel ve toplumsal dayanışma çelikleşir. Hiçbir yel, fırtına bir şey koparamaz. Çünkü insanlık sevgisi hamuruna işlemiştir. Öyle bir toplumu top,tüfek yıkamaz.
Çevremizdeki ülkelerin çoğunda demokrasi kültürü gelişemediği için bireysel başarılar ve özgün anlayışlar ön plana çıkamıyor. Bireysellik yerini topyekün red veya kabullenmeye bırakmıştır. Bu sebepten analitik düşünce sistematiği gelişmemiştir. Böyle toplumlar, erozyona uğramış toprak gibi, hemen aşınır. Dolayısıyla bireysel özgürlük gelişmeyince hür düşüncenin ve fikrin kapıları da açılamıyor. Özgür düşünce, topluma bir türlü yansıyamıyor.
Her türlü ekonomik, kültürel ve teknolojik gelişmenin pratiğe yansıyabilmesi hür toplumlarda ancak mümkün olabilmektedir. Ekonomik yönden yetersiz olan birey; kültürel gelişmeyi de tamamlayamıyor. Bu yüzden demokrasi kültürü temel bulamıyor. Doğu toplumlarının temel çıkmazı, bundan kaynaklanıyor. Teknolojik üstünlüğü ele geçiren gelişmiş toplumları yakalamak imkansız görünüyor. Aradaki mesafe epey açılmış. Netice olarak çıkış yolu: Müspet ilimden; ilim ve irfan sahibi olmaktan geçiyor. Başkalarının izinden gidenlerin iz bırakma şansları yoktur. Uygar toplum hür düşüncenin ikliminde yeşerir. Ne kadar çok bilim insanımız ve sanatçımız varsa dünyada o kadar gelişmiş sayılıyoruz. Ekonomik gelişme, kültürel gelişme olmadan mümkün değildir.
Memleketimiz, her türlü güçlüğe rağmen emin adımlarla hedefe doğru ilerliyorsa, yetişmiş insanı sayesindedir.Bu değerli kaynağımızın gücü öğretmenlerimizdir. Yetiştirdikleri yüz binler dünyanın her yerinde bal yapan arı misali çiçek toplamaktadırlar. Kim ne derse desin; insan kaynağımızla ve gücümüzle ne kadar övünsek azdır.