Herkesin kendine göre derdini paylaşacağı bir dert ortağı ve bir sırdaşı vardır. O dert ortağı; bazen bir arkadaş bazen bir anne bazen bir baba bazen bir kardeş bazen de bir evlattır. O evlat şehitse o anne için nasıl bir dert ortağı, nasıl bir sırdaş olacaktır? İşte o sorunun en anlamlı yanıtı şehitlerimizin kabirleri başında şehidi ile dertleşen şehit annelerinden geliyor. Anlamasını bilenler için şehidinin mezarı başında yere çökmüş bir anne o anlamlı yanıtlardan sadece birisidir.

Şehit annesi için en çok huzur bulunan yer, şüphesiz şehidinin mezarının başıdır. Şehit annesi için şehitlikte evladının mezarı başında olmak o mezara dokunmak, farklı bir duygudur.O duygunun tarifini kimse yapamaz, o duyguyu şehit annesinden başka kimse hissedemez. Çünkü o şehit mezarı annesi için vazgeçilmez bir dert ortağı, vazgeçilmez bir sırdaştır. En zor sırların sonsuza kadar saklandığı yer şehitlerin kabirleridir. Bayramlar şehit annelerinin en yoğun duygularla dolu olduğu özel zamanlardır. Bayramlarda şehit annelerine dokunsanız ağlayacak gibidir. Herkesin evladı annesine koşarken; onların yüreği bayramlarda çok daha hüzünlü ve hassastır. İşte böyle zamanlarda şehit annelerinin sığınağı şehitliklerdir. Şehitlikte şehidinin kabri başında yere çömelmiş başını elinin arasına almış bir anne ne düşünür, hangi duyguları yaşar bunu hiç düşündünüz mü? Zor ve ağır duyguların adresi şehitlikler bayramlarda dolarken, şehit anneleri en ağır yükü yüreklerinde hep taşır. Hiç unutamadıkları çocuklarının yanında olmak onlar için bir huzur ortamı olsa da gözlerinden ve yüreklerinden süzülen acıları dindirecek hiçbir teselli sözcüğü yoktur ki onlardan esirgensin ama siz hangi sözü söylerseniz söyleyin o tarifsiz acıyı o annelerin yüreklerinden silip atamazsınız. Şehit annesinin bayram dertleşmesi için koştuğu şehidinin mezarı başında olmak, şehit annesi için özel bir duygudur. O özel duygunun için şehidi ile konuşmak ,dertleşmek vardır. Her şehit annesinin özeli olan bu dertleşme bizim anlayamayacağımız kadar özel bir duygudur. Yoksa o tarifsiz acıya hangi yürek yıllarca dayanabilir? İşte o annelerden birisi de Samsunlu şehit astsubay İlhan Hamlı’nın annesi Bedriye Hamlı’dır. Şehitlikte şehidinin kabrinin ayak ucuna çömelmiş başını elinin arasına almış, kim bilir evladı ile ne konuşuyor. Kim bilir hangi derdini hangi sırrını evladına açıyor. Gerçekten bayramlar şehit anneleri için zor günler. Böyle günlerde daha duygusal ve daha hassas olduklarını görüyoruz. Kolay mı aslan parçası evladını toprağa koymak ? Kolay mı evladının vücuduna saplanan hain kurşun yaralarının acısını her an hissederek yaşamak? Onun acısını anlamak bile mümkün değil, çünkü o acının hiçbir tarifi yok.

Şehitliklere bayram dertleşmesine koşan şehit anneleri evlaları ile buluştuklarında tarifsiz buruk bir mutluluk yaşarken ,hiç olmazsa bu vatanın böyle kurtulduğunu aklımıza getirelim. Onlara ve şehitlerine (tüm şehitlerimize) çok şey borçlu olduğumuzu hiçbir zaman unutmayalım. İşte onların fedakarlıkları sayesinde şimdi birileri bayramları gerçekten bayram tadında kutluyor. Ama o anneler birilerinin mutluluğu için en büyük fedakarlığı yapıyor aman aman bunu hiç unutmayalım.