Samsunspor, bu sezona son yılların en iyi başlangıçlarından birine imza atarak girdi.
5 maç geride kaldı. 3 galibiyet 2 beraberlik.
Topladığı 11 puan.Mağlubiyeti yok.Ligin en çok gol atan takımı. Maç fazlasıyla lider.
Daha ne olsun.
Bundan iyisi Şam da kayısı.
Bu tablo için ne söylenebilir ki.
Sezon başında böyle bir ilk 5 hafta hangimiz
tahmin edebilirdik.
O yüzden bu takımın her bir ferdini tebrik etmek lazım.
Bolu maçına gelince.
Öncelikle kadro kalitesi itibariyle Bolu takımı vasat bir takım. Sahada da bunu gördük. Oynadığı 4 maçta 3 beraberlik almış ve sadece iki gol atabilmiş bir takım.
Samsunspor, geçen haftaki kadrosundan sadece Ofeodu _
Ekigho değişikliği ile sahadaydı. Bu da zorunlu bir değişiklikti.
Maça hızlı başlayan Samsunspor, ilk 15 dakika baskılı oynadı. Ama o dakikadan itibaren üretkenlikten uzak bir görüntü verdi.Ekigho çok etkisiz oynadı. Musa ve Mehmet Çakır da Kone ye servis yapamayinca pozisyon üretmekte zorlandı.
Bolu zaten bir puana dünden razıydı.
İkinci yarıya damga vuran ise Ümit Özat oldu.
İkinci yarıya iki değişiklikle başlayan Ümit Hoca kilidi Murat ın kanattan getirdiği toplarla açtı. Kone bir kez daha 18 içinde etkili bir forvet olduğunu gösterdi. Oyunda kaldığı sürece etkisiz görünen Mehmet Çakır, tecrübesini konuşturdu ve hocanın vazgeçilmezlerinden biri olduğunu gösterdi.
Ersel in gol sevinci yaşaması önemliydi onun için. Bu galibiyete belli ki Ümit Hoca da farklı bir anlam yüklemiş anlaşılan. Kısa süre de olsa Bolu takımını çalıştırmış olması nedeniyle daha anlamlıydı sanki onun adına.
Taraftara ayrı bir parantez açmak gerekirse; ikinci yarı oynanan etkili oyunun ateşleyici unsuru oldular.Maç sonunda takımla bütünleşmeleri ise görülmeye değerdi.
Eee ne diyelim.
Darısı önümüzdeki haftalara...
