Aç kaldım, susuz kaldım.
Hayin, karanlıktı gece.
Can garip, can suskun.
Can paramparça…
Ve ellerim, kelepçede,
Tütünsüz, uykusuz kaldım,
Terk etmedi sevdan beni…
***
Rahmetli, Ahmet Arif’in bu şiirini kendi kendime söyledim.
“Terk etmedi sevdan beni” dizesini birkaç kez yineledim.
Şairimiz bu şiirini söylediğinde, özgürdür.
Ancak bir zamanlar, hapiste yatmıştır.
Aç kalmıştır. Susuz kalmıştır. Acı çekmiştir. Tütünsüz uykusuz kalmıştır.
Karanlık gecelerde garip olan canı, paramparçadır.
Sevdasını şiirine oturtmasıyla, şiir bir tatlılık, duygusal bir atmosfer ve en önemlisi de anlam kazanmıştır.
İşte; –şiirde anlamı savunurken- bunu, vurgulamıştım.
***
Bunu vurgularken, sevdayı düşündüm.
Sevda, insanın kalbine, beynine yerleşmeye görsün.
Kovsan gitmez!..
Terk etsen seni terk etmez!..
Kalır yüreğinizde.
Aragon’un dediği gibi:
“Yaralı bir kuş gibi yüreğinizde taşırsınız hep…”
***
Sözlükler sevgi için:“İnsanı yüksek özverilere götüren ilgi duygusu, yurt sevgisi, evlat sevgisi” diyor.
Sevda içinse: “Birine tutkun olmak.”diye yazıyor.
Ahmet Arif’in şiirinde ise sevda bireyselleşmiş olarak karşımıza çıkıyor.
Hem de tutkuyu aşan bir ölçüyle…
***
Bu ölçünün yıllar öncesinden ise; Orhan Veli’nin kendini anlatan şiirinin son dizelerini hatırlıyorum.
Ne diyordu usta şair?
…
Oktay Rıfat’la, Melih Cevdet’tir
En yakın arkadaşlarım.
Bir de sevgilim vardır, pek muteber;
İsmini söyleyemem.
Edebiyat tarihçisi bulsun.”
***
Orhan Veli’nin edebiyat tarihçisi bulsun dediği sevgilisi Nahit Hanımdır. Nahit Hanım, Orhan Veli’nin aşkıdır.
Rönesans gibi kadındır.
Edebiyat hocasıdır.
Bazılarına göre de küçük burjuvadır.
***
Orhan Veli, talihsiz bir şekilde öldükten sonra, Nahit Hanım, yıllar sonra Ahmet Arif ile evlenmiştir.
Doğrusu, şairlerin özel yaşamlarından ziyade, ürettikleri eserler okuru ilgilendirmiştir.
Öyle de olması gereklidir.
Gerek Orhan Veli’nin, gerekse Ahmet Arif’in şiirlerini okudukça, tekrar okumak istersiniz.
Ya da bendeniz gibi ezberden söylersiniz.
Çünkü şiirleri anlamlıdır…
Çağrışımları doğaldır…
İnsancadır…
Şiirlerinden bir tek sözcüğü, heceyi bile çıkarıp atamazsınız.
Hepsi yerli yerindedir.
İşte, şiir budur!
***
“Terk etmedi sevdan beni” şiiri ise bize şairin yarasını gösteriyor.
Yarayı iyileştirmekse, emek ister.
Sevgiyse emektir.
Bu sevgiyi gösterelim…
Hem de sevdiğimize, ülkemize, milletimize, evrenimize, her şeye…
