n
n n [Foto Baron Terme- Mehmet Sayar’a]
n n
n n Aklımca, şu son eski cumhurbaşkanına yapılan ziyareti yazacaktım. Ki yazmıştım da… Sırrı Süreyya Önder’in soramadığı soruları da içeren… Hatta hiçbir yerde olmayan mumyalama resimleri yayınlanmıştı, o resimler için de yazmıştım… Ve şu face denen sanal âlemde, o resimler yüzünden biraz atıştım.Nasıl oldu bilmem, öfkeyle gezinirken nette, Terme’deki Foto Baron’un (bizim Mehmet Sayar’ın) hayata veda eden müşterileriyle ilgili paylaşımı tekrar göründü gözüme; malum, o başlık altında yeni bir şey yazıldığında, paylaşım yapıldığında, yeniden face sayfanızda beliriyor. Ocak ayıydı… Bir çocuk, tanımadığınız, ancak bir paylaşımla gördüğünüz, görünce içten bir ah dediğiniz… Aşırı hız yüzünden… Ölmüştü demek istemiyorum; uygun cümle de bulamıyorum. Hanesini ateşe düşürmüştü, hanesine ateş düşürmüştü diyeyim. O,O’nu yolcu eden babanın şiirini okuduğumda, anlamı yitti neyi önemsemişsem. Kimi kırdıysam, her kırık kalbimize işledi. Her acı şiirdir… Her acı taşıyan cümle şiirdir. Tek gerçek ölümdür, ölümün gerçek olduğu yerde, say ki her şey yalandır…
n n
n n
n n OĞLUMA AĞIT
n n içimde bulutlar ağlıyor sen benden gideli oğul,
n n denizlerim mavi değil artık, köpüklerim kara bağlıyor,
n n teninin kokusu burnumda, gelsen bir koklasam
n n dünyada kalmadı tadım ne esmer ne beyaz güldürmez yüzümü,
n n dağlar ufak görünüyor yüreğim parça parça
n n bedenim paramparça, canım yanıyor
n n ellerim, avuçlarım iki yakamda.
n n gözlerimden akan yaş değil kan
n n damarlarım nehir, toz pembe dünyam zehir,
n n senden bana kalan oğul kocaman sensizlik,
n n bir de zalım dünya
n n dayanmıyor bu yürek sensizliğe oğul
n n aramıza gireli ölüm, kızgın ateşte yanıyorum
n n katlanamıyorum sensizliğe
n n sen gibi ben de ölmeyi istiyorum
n n ne hayaller kurardık, hani biz arkadaştık,
n n dost gardaştık biz de mutlu olacaktık,
n n biz adam gibi bir birimizi satmazdık,
n n mukadderata boyun büktük
n n bitti hayallerim söndü ışıklarım
n n sensiz yaşamak yaşamak değil oğul
n n her gün yaşarken ölümü içiyorum
n n ah tutsan şu elimi beni de alsan oğlum
n n
n n İrfan KÖKTEN
n n
n n [Ölümdür, ne önemliyse hatırlatır. Anlam katar aslında. Düştüğü yeri yakan, düşmediği yere ders olan… Sözü bitiren. Yakarak soğutan kendinden başka ne varsa…]
n n
n