n
n n Rüyamda, yüzünü bile göremediğim biri soru yağmuruna tutuyor bendenizi:
n n -Adınız?
n n -Ersin.
n n -Soyadınız?
n n -Erge.
n n -Ergen mi?
n n -Erge. Ergenekon’un “erge” si. Sonunda “n” harfi yok.”
n n -“Ergenekon” –erge- den mi çıktı?
n n -İlk dört harfi öyledir.
n n -İlk harfler yani.
n n -Esprisine söyledim.
n n -Böyle espri yapmayın lütfen.
n n -Olur.
n n -Neden yazıyorsunuz?
n n -“Yazmak için kimsenin bir sebebi olmamalı. Okumak dünyada elzemdir.”
n n -Kim söylemiş bunu?
n n -Bilmiyorum.
n n -Peki Rilke’ ye şiir dizelerinin güzel olup olmadığını sormuşlar?
n n -O, 1926 yılında ölmüş efendim. Bir okuru sormuş, ta o zaman.
n n -Ne sormuş okuru?
n n -Kendi şiirlerinin-yazılarının güzel olup olmadığını.
n n -Senin şiirlerin - yazıların güzel mi?
n n -Okur bilir.
n n -Nasıl bilir?
n n - Halkın diline yerleşmişse dizeler iyi demektir.
n n -Mesela?
n n -Yunus Emre’nin, Mevlana’nın hatta Nazım Hikmet’in şiirlerini söylediğimiz gibi.
n n -Anladım. Şiir yarışmalarına da gönderdin mi eserlerini?
n n -Torpil yaparlar diye göndermedim.
n n -Şiirlerini başka şairlerin şiirleri ile karşılaştırdın mı?
n n -Önceden karşılaştırmıştım. Neyi nasıl yazmışlar diye. Şimdi karşılaştırmıyorum.
n n -Ya, ne yapıyorsun?
n n -Okurlar karşılaştırıyor.
n n -Siz: Şair- Yazar mısınız?
n n -Kendime öyle bir şey demiyorum. Okur derse olmuşuzdur.
n n -Yazarken içe mi bakarsın dışa mı?
n n -Önce içe, sonra da dışa ama her daim içe bakmak gerek.
n n -Ak mısın kara mı?
n n -Beşiktaşlıyım efendim. Aslen milli takımlıyımdır.
n n - Kırmızı beyazsın yani.
n n -Tabi ki efendim. Aynı zamanda Samsunsporluyum. Samsunspor formasında vardır tek Atatürk’ün logosu. Başka takımlarda yoktur.
n n -Dünyaya göre?
n n -Dünyaya göre renklerin dili değişiktir.
n n -Nasıl yani?
n n -Ülkemizde siyah renk üzüntünün rengidir. Beyaz renk aklığın rengidir. Japonya’da ise beyaz renk ölümün rengidir.
n n -Ya, kırmızı?
n n -Bizde aşkın, sevginin rengidir. Eski Rusya’da komünizmin.
n n -Ya, yeşilin?
n n - Batıda İslamın rengi derler.
n n -Peki bu yazıyı sen mi yazdın?
n n -Şu an okuduğunuz bu yazıyı mı?
n n -Evet.
n n -Ben yazdım.
n n -Neden?
n n -Çünkü kimi yüreğe gömülür kimi de toprağa.
n n -Kim söylemiş bunu?
n n -Gazi Mustafa Kemal.
n n -Sen nereye gömüleceksin?
n n -Hem toprağa hem de yüreğe.
n n - Adın ne senin?
n n -Biliyorsunuz.
n n -Soyadınız?
n n -Biliyorsunuz.
n n -Peki Tanrı’ya ne lazım?
n n -Adın.
n n İrkilerek uyandım!.
n n Yazmak – yazmamak derken; genişleyen evrendeki dünyamız gece- gündüz vardiya içerisindeydi…
n n
n
