Sadece gençler değil, aileler de stres altında...
Mesele, Gelecek meselesi...
Hayatları değiştirecek bir yarış...
Ama adil değil...
Parası olan dersaneye gitti, özel öğretmen tuttu...
İmkanı olmayan da okulda öğrendikleriyle, şansını zorlayacak...
Ya okul farkı?..
Özel okullarda öğrenim gören gençlerle,
öğretmensizlikten dersleri boş geçen öğrenciler, aynı
soruları yanıtlayacak...
Eğitimde fırsat eşitliğinin varlığından söz etmek,
mümkün mü?..
Var diyen beri gelsin!..
Kısıtlı olanaklarla sınava hazırlanan gençlerin kazanmaları, sadece şanstır...
İşin bir başka boyutu ise, kazanmaları istenen gençlerin, hayatı ıskalamaları...
Ailelerin hüsranı...
Sanki bir kerelik başarısızlık, her şeyin sonuymuş gibi...
Belki bir dahaki sefere, neden olmasın!..
Böyle bir durumda gençlerin yardımcısı, yine kendi aileleridir...
Umutları kurutmak yerine, filizlendirmek gerekir...
Biliyorum; çoğu aileler yokluklar içinde, dişinden tırnağından artırıp, çocuklarının geleceği için harcadılar...
Yarınları için, sıkıntı çektiler...
Her şeye razı oldular...
Çocuklar da ailelerinin nelere katlandığını biliyor...
Bu da onları baskı altında tutuyor...
Bu sistem, insan öğüten bir değirmen...
Hayatları un-ufak ediyor...
Madalyonun bir başka yüzü daha var...
Eğer maddi gücü yoksa ailenin, çocuğu okul kazansa da yine dert...
Kolay mı tüm bunlar?..
Diyelim ki, okul bitti...
Sonra iş bulma telaşı...
Nereden bakarsak bakalım, her yanı bir dert yumağı...
Her şeye rağmen kazanmak güzel şey...
Kaybetme de dünyanın sonu değil...
Allah, herkesin yardımcısı olsun!..