Hiç kimse göründüğü gibi değildir...
Giyime kuşama bakıp da insanlar hakkında değerlendirme
yapılması yanıltıcı olabilir...
Hani, Ne insanlar gördüm, üstünde elbisesi yok;
ne elbiseler gördüm, içinde insan yok misali...
Önyargılar, insanı yanıltıyor, bazen de pişman ediyor...
Her şey aslında insanın elinde...
Kimseyi hor görmemek lazım...
İnançlarımız adına...
* * *
Küçük çocuk, büyük insan edasında pastaneden içeri girip masalardan birine oturdu. Cebinden parasını çıkartıp saymaya başladı. Garson kız, küçük beyin oturduğu masaya yaklaştı.
- Evet, ne istiyorsun?
- Şey... Bir dilim pasta ne kadar?
- 20 sent.
- Peki, bir külah dondurma?..
- 12 sent.
Çocuk elindeki paraları tekrar saymaya başladığında garson kız ona çıkıştı:
- Acele et, akşama kadar senin siparişini bekleyemem, ne istiyorsan çabuk söyle. Bir sürü müşteri var, görmüyor musun?
- Tamam, bana bir külah dondurma lütfen.
Garson kız siparişi aldıktan sonra, Çattık yaa!.. diyerek uzaklaştı küçük çocuğun masasından. Bir süre sonra da dondurmayı getirip çocuğun masasına sert ve kızgın
bir tavırla koyup gitti.
Çocuk dondurmasını yedikten sonra uzun bir süre garson kızın gelip hesabı almasını bekledi ama kız onunla hiç ilgilenmiyordu.
- Beni görmüyor mu acaba, diye geçirdi çocuk içinden. Sonra kalkıp kasaya gitti, yediği dondurmanın bedeli olan 12 senti ödeyip dükkandan çıktı. Bir süre sonra garson kız, küçük beyin oturduğu masayı temizlerken servis tabağının altında 8 sentlik bahşişini buldu. Genç kızın, gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı, Beni affet küçüğüm... dedi, Ne olur, beni affet...
* * *
Bugününüz dünden daha iyi olsun. Huzurlu ve sağlıklı günler dileğiyle..
