Hiçbir şeyi araştırmak istemiyorum.
Çünkü üzülüyorum.
Enayi yerine konulduğumuz hissine kapılıyorum.
Ne hale getirildiğimize sinirleniyorum.
Sürekli aldatılışımıza isyan ediyorum.
Kötü yönetildiğimiz ortada.
Rakamlar gösteriyor.
Gösteriyor ama mevcut iktidar tüm olumsuzlukları olumlu pompalamaya çalışıyor.
İnandırabildiklerim yeterli dercesine.
Oldu mu?
Olsa da oluyor.
Olmasa da.
Benzinde dünya şampiyonluğumuzu bir kenara bırakalım.
Akıl almaz vergilere de.
Gelelim şu işsizliğe.
İşsizlikte dünya 5’incisiydik.
Şimdi 3’üncü olduk.
Aralık ayında işsizlik oranı yüzde 10,9.
İşsiz sayısı 3 milyon 145 bin oldu.
İşsizlik oranı erkeklerde yüzde 10,2.
Kadınlarda yüzde 12,6.
Aynı dönemde tarım dışı işsizlik oranı yüzde 12,9 olarak tahmin edildi.
15-24 yaş grubunu içeren genç işsizlik oranı yüzde 20,2.
15-64 yaş grubunda bu oran yüzde 11,2 oldu.
Aralık 2014’te 15 ve daha yukarı yaştaki istihdam edilenlerin sayısı 25 milyon 642 bin kişi.
İstihdam oranı yüzde 44,7.
Bu oran erkeklerde yüzde 63,6.
Kadınlarda ise yüzde 26,2 olarak hesaplandı.
Rakamlar iç açıcı değil.
Haliyle gerçekler ürkütücü.
İyi de bu rakamlar ortadayken pembe tabloların sunulmasına ne demeli?
Şüphesiz denilecek çok şey var.
Var ama anında çürütmeye çalışıyorlar.
Halkı aldatma adına.
Çıkarlarını artırma adına da.
Aldatılan toplumlar bilgisizdir.
Dünyadan bihaberdir.
Haliyle inandırıldıkları gibi yaşarlar.
Hak ettiklerinden uzak bırakılmalarına rağmen şükretmekle yetinirler.
Çıkarcıların ekmeğine yağ sürerler.
Bu ülkede her evde bir işsiz varsa bir kez daha düşünmekte yarar var.
Bizden sadece hatırlatması.